Calisthenics and Muay Thai: A Smarter Way to Build a Fighting Body
Most fighters think of strength training as something separate from their Muay Thai practice. We lift weights, run, or do conditioning—then we train technique.
But what if strength, balance, and control were developed as part of the same system?
Calisthenics offers exactly that.
Instead of isolating muscles, it trains the body as a unified structure. Every pull-up, push-up, and squat reinforces coordination, stability, and control—qualities that directly translate into clinch work, striking balance, and overall efficiency in Muay Thai.
The result is not just a stronger body, but a more functional one.
This is where things get interesting.
When calisthenics is applied with the right intent, it becomes more than conditioning. It becomes a way to organize the body for combat.
🔗 For the full breakdown, training structure, and practical integration into Muay Thai, visit: 👉https://dojoandring.com/
Το low kick, το κυκλικό λάκτισμα στα πόδια, έχει μπει στη ζωή του κάθε μαχητή των αθλημάτων επαφής. Muay Thai, Kickboxing, MMA, Kyokushin και όχι μόνο, το έχουν για τα καλά στο ρεπερτόριό τους.
Τι γίνεται όταν μας επιτίθεται κάποιος με την τεχνική αυτή, στην προπόνηση, στον αγώνα ή στο δρόμο;
Υπάρχουν δύο τύποι αντίδρασης. Παθητική αντίδραση και ενεργητική αντίδραση.
Στην πρώτη βάζουμε συνήθως το καλάμι του δικού μας ποδιού να απορροφήσει την κρούση. Είναι άμυνα που έχει ρίσκο γιατί υπάρχει κρούση με δύο ίδια “εργαλεία”, που ελπίζουμε να πάνε όλα καλά, να αντέξει το πόδι μας, να μην επηρεαστεί η ισορροπία μας, να μην “ξεραθεί” το πόδι, και να μην μας γυρίσει ο αντίπαλος σε γωνία που δεν μπορούμε να αντιδράσουμε άμεσα. Διατηρεί ο άλλος την πρωτοβουλία των κινήσεων και σε κάθε περίπτωση έχει έρθει πολύ κοντά, οπότε μας φθάνουν τα χέρια του.
Στην δεύτερη κατηγορία, έχουμε την ενεργητική άμυνα. Κάνουμε ενέργεια που αποτρέπει την ολοκλήρωση της επιθετικής κίνησης. Είναι πιο ασφαλής, δεν καταπονείται το σώμα μας με καμία κρούση, δεν υπάρχει φθορά, του επηρεάζουμε τη ισορροπία, του αλλάζουμε την γωνία, δεν μπορεί να μας χτυπήσει άμεσα, παίρνουμε πλέον εμείς την πρωτοβουλία, ερχόμαστε εμείς κοντά του, οπότε τον βάζουμε μέσα στην απόσταση των χεριών μας.
Το κρίσιμο μέγεθος είναι η χρονική στιγμή που ξεκινά η δική μας κίνηση.
Αν ξεκινήσουμε νωρίτερα, ο αντίπαλος θα το δει και θα ακυρώσει την επίθεση. Έτσι θα βρεθούμε εκτεθειμένοι με το πόδι στον αέρα και αυτός με τα δύο στο έδαφος. Απλά του δώσαμε την πρωτοβουλία. Μόλις χάσαμε.
Αν ξεκινήσουμε αργότερα, είμαστε εκτεθειμένοι, με το ένα πόδι στον αέρα, το πόδι που πατά έχει φορτωθεί όλο το βάρος και το low που έρχεται, χτυπά ανενόχλητο και “κόβει” τη βάση μας. Και η επίθεση του αντιπάλου μόλις άρχισε και υπάρχει και συνέχεια.
Η τέλεια στιγμή είναι να ξεκινήσουμε μαζί. Γιατί προλαβαίνουμε πάντα; Γιατί ο αντίπαλος εκτελεί κυκλική κίνηση και εμείς ευθεία. Φθάνουμε πρώτοι. Με τον τρόπο αυτό η ροπή επιστρέφει σε αυτόν που την αναπτύσσει, τον αντίπαλο. Έτσι φεύγει πίσω, χωρίς καλή βάση, χωρίς οργανωμένη άμυνα, χωρίς ισορροπία. Μπαίνουμε και τελειώνουμε τη δουλειά.
Μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε τη στιγμή και να συντονιζόμαστε με την κίνηση του επιτιθέμενου; Η απάντηση είναι ναι και μπορούν να το κάνουν όλοι. Η μαγική λέξη είναι εξάσκηση. Δεν αξίζει τον κόπο;
Η Chronic traumatic encephalopathy (CTE), ή χρόνια τραυματική εγκεφαλοπάθεια, είναι μια από τις πιο επικίνδυνες πτυχές των αθλημάτων επαφής.
Το επιβλητικό 99% των παικτών του NFL και το 90% των πυγμάχων υποφέρουν σε κάποιο βαθμό από αυτή την εκφυλιστική μορφή εγκεφαλικής βλάβης.
Το MMA είναι ένα νέο άθλημα και υπάρχει ακόμη έλλειψη επιστημονικής έρευνας για τους αθλητές του και τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν.
Η CTE εμφανίζεται ως αποτέλεσμα διάσεισης. Όταν ο εγκέφαλος υφίσταται περιστροφική επιτάχυνση μέσα στο κρανίο με ρυθμό αρκετό για να αναγκάσει κάποιον να πέσει αναίσθητος, προκαλεί την απελευθέρωση μιας πρωτεΐνης γνωστής ως pTau. Με την πάροδο του χρόνου η pTau μπορεί να καταστρέψει τμήματα του εγκεφαλικού ιστού, οδηγώντας τον πάσχοντα να εμφανίσει πιθανά συμπτώματα όπως κατάθλιψη, άνοια και τάση για αυτοκτονία.
Το ΜΜΑ είναι ένα σκληρό μέρος, όπου οι μαχητές του είναι σίγουρο ότι θα υποστούν κάποιο σωματικό τραύμα κατά τη διάρκεια της καριέρας τους. Όμως η χρόνια τραυματική εγκεφαλοπάθεια γίνεται ένα όλο και πιο εμφανές πρόβλημα στα αθλήματα επαφής. Από το NFL μέχρι το Muay Thai, οι αθλητές παρουσιάζουν αυτό το σοβαρό, νευροεκφυλιστικό πρόβλημα σε ανησυχητικούς αριθμούς.
Τα συμπτώματα της CTE περιλαμβάνουν εναλλαγές της διάθεσης, αμνησία, δυσκολία συγκέντρωσης, ζάλη και τελικά, άνοια. Ενώ μια πλήρης διάγνωση μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο μετά από νεκροψία, οι γιατροί είναι συχνά σε θέση να την αναγνωρίσουν μέσω των συμπτωμάτων που προκαλεί.
Το CTE επηρεάζει όσους έχουν υποστεί επανειλημμένα χτυπήματα στο κεφάλι σε όλη τους τη ζωή. Εξαιτίας αυτού, οι αθλητές σε αθλήματα επαφής είναι μερικά από τα άτομα που κινδυνεύουν περισσότερο.
Επί του παρόντος, δεν υπάρχει επίσημη θεραπεία που να χρησιμοποιείται για να βοηθήσει τους πάσχοντες από τη νόσο.
Η περίπτωση του Gary Goodridge είναι γνωστή τα τελευταία χρόνια, για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει.
Στη συνέχεια θα αναφερθούμε σε μερικούς γνωστούς πρώην μαχητές του UFC που ταλαιπωρούνται από το CTE:
Ο πρώην μαχητής ελαφρών βαρών του UFC, Renatu Sobral
Ο πρώτος είναι ο Renatu Sobral. Ο Sobral είχε πολλά προβλήματα υγείας τα τελευταία χρόνια
Ο Sobral (37-12) υπέστη επτά νοκ άουτ κατά τη διάρκεια της 16χρονης καριέρας του. Η βλάβη που προκλήθηκε στον εγκέφαλό του από τα πολλαπλά χτυπήματα, τον οδήγησαν στο να διαγνωστεί με CTE.
Παλεύει με μια ποικιλία συμπτωμάτων εδώ και χρόνια. Αυτά περιλαμβάνουν επιληπτικές κρίσεις, αισθητηριακές βλάβες, προβλήματα ισορροπίας και προβλήματα μνήμης. Η ζημιά που υπέστη ο Sobral κατά τη διάρκεια της καριέρας του τον έχει επίσης τυφλώσει στο αριστερό του μάτι.
Αποσύρθηκε από το άθλημα το 2013 αφού υπέστη συνεχόμενες ήττες με TKO στο Bellator .
Ο πρώην μαχητής βαρέων βαρών του UFC, Tim Hague
Η ζωή του Καναδού βαρέων βαρών Tim Hague έφτασε σε απότομο και συγκλονιστικό τέλος στις 18 Ιουνίου 2017. Δύο ημέρες πριν από τον πρόωρο θάνατό του, ο Hague (21-13) είχε νικηθεί από τον πυγμάχο Adam Braidwood. Η ζημιά από τα δυνατά χτυπήματα του Braidwood, έκανε τον Hague να υποστεί μοιραία εγκεφαλική αιμορραγία, σε ηλικία μόλις 34 ετών.
Ήταν μοβ ζώνη στο Brazilian Jiu Jitsu και στους αγώνες στο κλουβί βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στην δύναμή του, ενώ ήταν ένας αποτελεσματικός παλαιστής στο ταπί.
Η ήττα του κατά πλειοψηφία από τον Chris Tuchscherer στο UFC 109, θεωρείται συχνά ως μια από τις πιο αμφιλεγόμενες αποφάσεις στην ιστορία του UFC. Ο Joe Rogan έφτασε στο σημείο να χλευάσει την απόφαση στον αέρα.
Η οικογένεια του Hague μήνυσε τελικά την πόλη του Edmonton, την KO Boxing Canada και την Edmonton Combat Sports Commission για βαριά αμέλεια. Μετά τον θάνατό του και κατά την νεκροψία, ανακάλυψαν ότι ο Hague είχε CTE. Έχοντας υποστεί πολλές βάναυσες ήττες με νοκάουτ προς το τέλος της καριέρας του στο MMA, ο Hague θα μπορούσε κάλλιστα να υποφέρει ήσυχα για χρόνια πριν από το θάνατό του.
Ο πρώην μαχητής ελαφρών βαρών του UFC Spencer Fisher
Ο Spencer Fisher, τρεις φορές νικητής του UFC "Fight of the Night", αποσύρθηκε από το άθλημα μετά από μια σειρά 3 ηττών.
Ο Fisher ήταν μαθητής του Jeet Kune Do και του Shotokan Karate. Από εκεί, άρχισε να ασχολείται με την πυγμαχία προτού να ασχοληθεί αποκλειστικά με το MMA.
Έχοντας υποστεί πολλές φορές διάσειση κατά τη διάρκεια της μαχητικής του καριέρας, ο Fisher δεν μπορεί να ολοκληρώσει τακτικά τα καθημερινά του καθήκοντα. Κατά τις ιατρικές εξετάσεις αποκαλύφθηκε ότι δεν μπορούσε να περπατήσει ή να πηδήξει με το ένα πόδι.
Σε καθημερινή βάση, ο Fisher υποφέρει από απώλεια μνήμης, ζάλη, κατάθλιψη και έντονους πονοκεφάλους. Ο "The King" έχει προσπαθήσει να βγάλει κάποιο εισόδημα κάνοντας μαθήματα ΜΜΑ σε ένα κοντινό γυμναστήριο τα τελευταία χρόνια. Δυστυχώς, η εξουθενωτική φύση των συμπτωμάτων του, συχνά τον εμποδίζει από το να τα κάνει με συνέπεια.
Όταν ρωτήθηκε για την τραγική κατάσταση της υγείας του Fisher νωρίτερα φέτος, ο πρόεδρος του UFC Dana White δήλωσε:
"Δεν είναι ο πρώτος και σίγουρα δεν θα είναι ο τελευταίος. Αυτό είναι ένα άθλημα επαφής και οποιοσδήποτε το έχει κάνει νεότερος, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου, αντιμετωπίζει προβλήματα στον εγκέφαλο. Είναι μέρος της δουλειάς".
Ο Fisher ήταν δημοφιλής μαχητής του UFC για επτά χρόνια. Όταν μια μη φυσιολογική τομογραφία εγκεφάλου τερμάτισε την καριέρα του το 2013, πήγε να εργαστεί για το UFC.
Ήταν 13 Ιανουαρίου 2017 όταν ο τότε επικεφαλής νομικός διευθυντής του UFC ενημέρωσε την Emily Fisher, ότι οι υπηρεσίες του συζύγου της, δεν θα χρειάζονταν πλέον.
"Σε ό,τι αφορά τη συμφωνία του ανεξάρτητου συνεργάτη Spencer, που λήγει στις 30 Απριλίου 2017, δυστυχώς η νέα εταιρεία δεν πρόκειται να την ανανεώσει. Αυτή η απόφαση δεν έχει τίποτα προσωπικό με τον Spencer, η νέα εταιρεία προσπαθεί απλώς να μειώσει το κόστος.
Ξέρω ότι δεν είναι τα νέα που θέλατε να ακούσετε, αλλά σας παρακαλώ να ξέρετε ότι εκτιμούμε τον χρόνο του Spencer στο UFC και ευχόμαστε σε αυτόν, σε εσάς και την οικογένειά σας ό,τι καλύτερο".
Ο τερματισμός του συμβολαίου του Fisher βοήθησε τη νέα ιδιοκτησία του UFC να μειώσει κατά 6.000.000 δολάρια τα επιχειρηματικά έξοδα. Αυτό γιατί όπως θα δούμε παρακάτω και άλλοι πρώην μαχητές, όπως ο Chuck Liddell και ο Matt Hughes, θα άκουγαν κάτι παρόμοιο.
Το UFC είναι μια επιχείρηση, οι μαχητές είναι ένα προϊόν και κάποια στιγμή, το πηγάδι θα στέγνωνε. Ο Fisher, ωστόσο, πίστευε ότι ο White θα καταλάβαινε κάτι, θα έβρισκε κάποιον τρόπο να τον κρατήσει να δουλεύει, θα τον έκανε χρήσιμο. Καθώς τα συμπτώματά του χειροτέρευαν, έγραψε μεγάλα κείμενα ζητώντας βοήθεια, ρωτώντας τι μπορούσε να κάνει για να κερδίσει τα χρήματά του, προσπαθώντας να προσελκύσει την καρδιά του αφεντικού του. Για αρκετό καιρό ο White του έστελνε κάθε μήνα 5.000 δολάρια, αλλά αφότου η εταιρεία πουλήθηκε για περίπου 4 δισεκατομμύρια δολάρια, η White σταμάτησε να ανταποκρίνεται.
Τον μήνα που εμφανίστηκε το email του δικηγόρου, η ασφάλιση υγείας του Spencer είχε φθάσει σχεδόν στα 550 δολάρια το μήνα και η Emily είχε ήδη γράψει μια έκκληση στον δικηγόρο του UFC. Είχε γράψει πώς είχε παρατήσει την εργασία πλήρους απασχόλησης που είχε για να φροντίζει τον σύζυγό της και τα παιδιά τους. Ο Spencer είχε πρόσφατα αξιολογηθεί από έναν νευρολόγο ως μόνιμα ανάπηρος και ανίκανος να εργαστεί. Η Emily χρειαζόταν ιατρικά αρχεία για να μπορέσει να συνεχίσει τη θεραπεία του, αλλά είπε ότι η τελευταία κλινική όπου το UFC είχε στείλει τον Spencer αρνήθηκε να δημοσιοποιήσει τα αρχεία, παραπέμποντάς την στο UFC. Όταν οι αθλητικές επιτροπές είχαν αρνηθεί να χορηγήσουν άδεια στον Spencer, το UFC είχε προσφέρει βοήθεια. Τώρα, φάνηκε ότι η βοήθεια τελείωσε.
Ο Fisher δεν έβγαλε ποτέ πολλά χρήματα. Πριν η Reebok γίνει ο αποκλειστικός χορηγός ένδυσης, έβγαζε έως και 200.000 δολάρια τον χρόνο. Δύο φορές, έφτασε κοντά σε μια διεκδίκηση του παγκόσμιου τίτλου. Έζησε μια ζωή μέτριας φήμης.
Ο πρώην πρωταθλητής ελαφρών βαρών UFC Chuck Liddell
Ο Chuck Liddell μπορεί να πάσχει από χρόνια τραυματική εγκεφαλοπάθεια (CTE) σύμφωνα με την εν διαστάσει σύζυγό του.
Ο Liddell και η σύζυγός του, Heidi, έχουν εμπλακεί σε μια μάχη για την επιμέλεια των δύο παιδιών τους. Η Liddell υπέβαλε αίτηση διαζυγίου τρεις ημέρες μετά τη σύλληψή του με την κατηγορία του πλημμελήματος οικιακής φροντίδας τον Οκτώβριο του 2021. Ο Liddell πήγε στη φυλακή εκείνο το βράδυ, αλλά το γραφείο του Εισαγγελέα επέλεξε να μην κατηγορήσει τον ίδιο ή τη σύζυγό του για το περιστατικό.
Η Liddell δήλωσε επίσης ότι ο Chuck είχε πολλή παράνοια και την κατηγόρησε για πολλά πράγματα. Ανησύχησε επίσης πολύ ότι επρόκειτο να την εγκαταλείψει αφού έχασε τη δουλειά του το 2017. Η Liddell ισχυρίστηκε επίσης ότι ο Chuck γίνεται όλο και πιο βίαιος. Δήλωσε ότι αυτό το τελευταίο πράγμα που συνέβη δεν ήταν τυπικό και ανησυχούσε ότι είχε υποστεί τραυματικό εγκεφαλικό τραύμα», ανέφερε η έκθεση.
"Ο Chuck ήταν βίαιος με μέλη που δεν ήταν μέλη της οικογένειας. Έβγαλε νοκ άουτ φίλους όταν προσπάθησαν να τον βοηθήσουν και συνηθίζει να χτυπά ανθρώπους για ναρκωτικά στο δρόμο. Ο Chuck αγαπούσε να παλεύει και δεν θα άφηνε κάποιον να ξεφύγει από τη μάχη του. Μάλωνε με κόσμο και χτυπούσε κόσμο από τότε που ήταν στο Νηπιαγωγείο".
Όταν ρωτήθηκε εάν είχε συγκεκριμένες ανησυχίες για τον Liddell, σε σχέση με τη σωματική του υγεία, η κα Liddell απάντησε, "Ναι, έχει τεθεί νοκ άουτ πολλές φορές και έχει CTE. Δεν μπορεί να θυμηθεί πράγματα και κολλάει στην ομιλία. Θα έχει άνοια ή Αλτσχάιμερ. Έχει τρομερή υπνική άπνοια".
Σε ό,τι αφορά την ψυχική του υγεία, η Heidi Liddell εξέφρασε την ανησυχία της σχετικά με την κατάθλιψη του Chuck, τη συνεχή ανάγκη του να δραπετεύσει μέσω των ναρκωτικών και του αλκοόλ και την παρορμητικότητά του, ανέφερε η έκθεση.
Ο Liddell έχασε πέντε από τους τελευταίους έξι αγώνες του στο UFC, με τέσσερις από αυτούς να λήγουν με νοκ άουτ. Η Αθλητική Επιτροπή της Πολιτείας της Καλιφόρνια ενέκρινε ανεύθυνα την επιστροφή του στα κλουβιά στα τέλη του 2018, η οποία είχε ως αποτέλεσμα άλλη μια ήττα με νοκ άουτ.
Η Claudia Gadelha αποκαλύπτει ότι η "σοβαρή διάσειση" την οδήγησε σε πρόωρη αποχώρηση από το UFC
Η πρώην διεκδικήτρια του τίτλου του πρωταθλήματος γυναικών στο UFC Claudia Gadelha, ανακοίνωσε την αιφνιδιαστική απόσυρσή της από το MMA σε ηλικία 33 ετών. Τώρα, η "Claudinha" αποκαλύπτει τον λόγο για τον οποίο αποφάσισε να αποχωρήσει.
Κατά τη διάρκεια μιας πρόσφατης συνέντευξης στο Mundo da Luta, η Gadelha αποκάλυψε ότι η αιτία ήταν μια "σοβαρή διάσειση" και συνεχείς πονοκέφαλοι λόγω επαναλαμβανόμενων τραυμάτων στο κεφάλι, που τελικά την ανάγκασαν να πάρει την απόφαση να προστατέψει την υγεία της και να σταματήσει να αγωνίζεται.
"Ένιωθα δυνατούς πονοκεφάλους. Μετά από κάποιες εξετάσεις, ανακαλύψαμε ότι είχα υποστεί σοβαρή διάσειση. Οι γιατροί με έβαλαν να το φροντίζω για πολύ καιρό και όταν μου επέτρεψαν να προπονηθώ ξανά, άρχισα να νιώθω αυτόν τον πολύ δυνατό πόνο", είπε πριν εξηγήσει πόσο βασανιστικοί ήταν πραγματικά οι πονοκέφαλοι.
"Σαν ένα μαχαίρι που μαχαιρώνει το κρανίο μου, για να μην αναφέρω τη ζάλη και τη ναυτία. Τότε ήταν που αποφάσισα να αποσυρθώ οριστικά. Δεν είχα πια όρεξη για προπόνηση ή μάχη".
Το UFC κυκλοφόρησε ένα εκτενές και λεπτομερές έγγραφο σχετικά με τις διασείσεις νωρίτερα αυτό το έτος, που περιέχει τα βελτιωμένα πρωτόκολλα για τραυματισμένους μαχητές. Επιπλέον δώρισε 1.000.000 δολάρια στην κλινική του Κλίβελαντ για να βοηθήσει στην έρευνα για την υγεία του εγκεφάλου.
Το παιχνίδι έληξε στο 1:50 του πρώτου γύρου. Ο Ταϊλανδός πρωταθλητής με χτύπημα στο σώμα “κατέβασε” τον Τούρκο αντίπαλό του.
Ο έμπειρος Buakaw αξιοποίησε τα μακρύτερα χέρια του και κρατούσε σε απόσταση τον Τούρκο, ο οποίος προσπάθησε με ένα – δύο δεξιά, να φτάσει τον στόχο, που όμως τον περίμενε κλεισμένος.
Πιάνοντας εύκολα τον βηματισμό, ο Buakaw βρήκε στόχο στον κορμό με αριστερό κυκλικό με την γωνία των κόμπων. Είδε ότι είχε αποτέλεσμα και όταν μετά από λίγο έκλεισε την απόσταση, ξαναχτύπησε στο ίδιο σημείο με δεξί ρίχνοντας τον αντίπαλο στο έδαφος και τελειώνοντας τον αγώνα.
Νίκη και όλα ωραία, ο εκφωνητής πανηγυρίζει, οι διοργανωτές χαίρονται και το κοινό μόλις είδε αυτό που περίμενε. Ο αντίπαλος στάθηκε καλά για αυτό που μπορούσε να κάνει. Κέρδισε και τα 15 λεπτά δημοσιότητας που του αναλογούσαν.
Όμως ο Buakaw χρειάστηκε να βάλει πάγο στην αριστερή του γροθιά μετά τον αγώνα, δείχνοντας ότι αφενός τα χέρια του είναι μαλακά και όχι προσαρμοσμένα στην γυμνή επαφή και ότι το στυλ αυτό είναι πολύ πιο επικίνδυνο για τον μαχητή να “καταστρέψει” τα όπλα του σε μια στιγμή και για τον αντίπαλο να χτυπηθεί εύκολα σε ζωτικά σημεία.
Κατά την γνώμη μας, δεν είναι το στυλ που ταιριάζει στον μεγάλο αυτό μαχητή που διαφήμισε το Muay Thai σε όλο τον κόσμο. Υποθέτουμε ότι τα χρήματα είναι αρκετά για να κάμψουν τις όποιες αμφιβολίες του.
Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Rodtang είχε προγραμματιστεί να αντιμετωπίσει τον Savvas Michael στους ημιτελικούς του Παγκόσμιου Grand Prix του ONE Flyweight Muay Thai, αυτή την Παρασκευή, 26 Αυγούστου.
Ωστόσο, ο "Iron Man" απέτυχε να παράσχει δείγμα για το υποχρεωτικό τεστ ενυδάτωσης του οργανισμού του και δεν του επετράπη να ζυγιστεί. Το αποτέλεσμα ήταν να αποσυρθεί από τον αγώνα του στην εκδήλωση της Παρασκευής και αποκλείστηκε από το Grand Prix.
Ο Rodtang στον λογαριασμό του στο Instagram δημοσίευσε ένα μήνυμα στους θαυμαστές του:
"Σας ευχαριστώ για όλη την ενθάρρυνση που μου δώσατε αυτή τη φορά. Δεν μπορώ να παλέψω. Ελπίζω να σας δω την επόμενη φορά".
Ο αγώνας όμως δεν μπορούσε να μην γίνει. Και βρέθηκε αντικαταστάτης του Rodtang, ο Panpayak Jitmuangnon.
Ποιός είναι ο Panpayak;
Ο Panpayak είναι Παγκόσμιος Πρωταθλητής του Muay Thai στο Lumpineeτο 2014 και το 2015 από 2 φορές και στο Rajadamnern Stadium το 2012 και το 2013. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Samut Prakan, μια παράκτια επαρχία που αποτελεί μέρος της μητροπολιτικής περιοχής της Μπανγκόκ. Ο πατέρας του ήταν φανατικός θαυμαστής του Muay Thai και έτσι ο Panpayak ξεκίνησε να προπονείται σε ηλικία 8 ετών, μαζί με τα τρία αδέρφια του, υπό τις οδηγίες του πατέρα του.
Αγωνιζόταν σε όλη την Ταϊλάνδη μέχρι τα 14 του χρόνια, όταν προσκλήθηκε να ζήσει και να προπονηθεί στο φημισμένο γυμναστήριο Jitmuangnon στην Bangkok. Από τότε αγωνίστηκε σε εκατοντάδες αγώνες, κερδίζοντας Παγκόσμιους Τίτλους σε δύο κατηγορίες βάρους σε καθένα από τα δύο μεγαλύτερα στάδια της Ταϊλάνδης.
Είναι ο πρώτος μαχητής στην ιστορία του αθλήματος που κέρδισε το βραβείο Sports Writers of Thailand Fighter of the Year τρεις φορές στη σειρά, 2013, 2014, 2015. Ο Panpayak ήταν αήττητος το 2013.
Ο Panpayak έκανε το ντεμπούτο του στο ONE Championship τον Σεπτέμβριο του 2019 με νίκη και ελπίζει να προχωρήσει περισσότερο αυτή τη φορά στο ONE Super Series.
Οι αγώνες του:
292 αγώνες
248 νίκες
35 με νοκάουτ
41 ήττες
3 ισοπαλίες
Και αφού είδαμε ποιος είναι ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής που αντικαθιστά τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή, ας δούμε τον αγώνα.
Καταρχήν συγκρίνετε τους αγώνες του Panpayak με τους αγώνες του Michael.
49 αγώνες
45 νίκες
22 νοκάουτ
4 ήττες
1 νοκάουτ
Αυτό δείχνει το πόσο "μετράει" ο Κύπριος στα μεγάλα σαλόνια του Muay Thai. Η είσοδός του στο ONE ήταν ένα μεγάλο άλμα και ο χώρος τον σέβεται.
Στον πρώτο αναγνωριστικό γύρο, ο άγνωστος και με ανάποδη guard Panpayak "μετρούσε" τον Savvas. Αψιμαχίες, κράτημα της απόστασης απέναντι στον ψηλότερο Κύπριο με χαμηλά ευθεία λακτίσματα στα πόδια, 2-3 περιπτώσεις μάχης σώμα με σώμα και φαρμακερό τελείωμα των συνδυασμών με το αριστερό κυκλικό λάκτισμα παντού, από χαμηλά στα πόδια, έως ψηλά στο κεφάλι, που κόβονται όλα εύκολα ή δύσκολα από τον Michael ο οποίος όταν χρειάζεται αποφεύγει υποδειγματικά.
Η εμπειρία και η άνεση του Ταϊλανδού φαίνεται από μακριά, απέναντι στην άμεση κοφτή αντίδραση του Κύπριου, δείχνοντας μια πολύ καλή προετοιμασία.
Στην αρχή του 2ου γύρου ο Savvas εκτελεί ένα άψυχο χαμηλό δεξιό ευθύ λάκτισμα που δεν απειλεί. Ο Panpayak αποφεύγει βγαίνοντας από την γραμμή πυρός από δεξιά, κλείνει την απόσταση, ο Savvas καταλαβαίνει τον κίνδυνο, δεν έχει μαζέψει ακόμη το πόδι που λάκτισε, δεν έχει πατήσει να δώσει ώθηση προς τα πίσω να ανοίξει την απόσταση, έχει τον αντίπαλο πλάγια αριστερά του και δεν μπορεί να τον αγκαλιάσει για να κόψει την επίθεσή του, προσπαθεί να κλείσει την άμυνα με τα χέρια ψηλά, ο Panpayak μπαίνει πλέον στην καλή του απόσταση με δεξί hοοκ που βρίσκει στόχο, τα χέρια του χτυπημένου Savvas πέφτουν, το κεφάλι μένει ακάλυπτο και άμεσο αριστερό κυκλικό λάκτισμα στο κεφάλι φέρνει το νοκάουτ.
Μην ξεχνάμε ότι τα γάντια είναι μικρά, διαπερνούν τις άμυνες, έχουν μικρή απορροφητικότητα και οδηγούν σε εύκολο νοκάουτ.
Ο Savvas έδειξε πολύ καλή τεχνική, άμεσες αντιδράσεις, πολύ καλή προετοιμασία, αναμενόμενη αμηχανία μέσα σε ένα τόσο μεγάλο event και σχετική δυσκολία προσαρμογής στον διαφορετικό αντίπαλο.
Ο Panpayak ήταν άψογος τεχνίτης, τρομερά έμπειρος, με πιο κοφτερές και επικίνδυνες τεχνικές, κυνηγούσε περισσότερο και ήταν πιο γρήγορος όπως ήταν αναμενόμενο, λόγω μικρότερου ύψους και χαμηλότερου κέντρου βάρους. Όταν κατάφερε να σπάσει την απόσταση, άρπαξε την ευκαιρία και δεν άφησε περιθώρια στον Κύπριο αντίπαλό του.
Οι πανηγυρισμοί του μετά την νίκη, δείχνουν πόσο σεβόταν και "μετρούσε" τον Savvas σαν αντίπαλο.
Όλοι οι μεγάλοι αθλητές των πολεμικών τεχνών και των αθλημάτων επαφής έχουν κάποιες τεχνικές που είναι οι αγαπημένες τους.
Αυτές είναι οι τεχνικές αλλά και οι συνδυασμοί τους που τους “πηγαίνουν” καλύτερα αλλά και που αγαπούν περισσότερο.
Εδώ βλέπουμε τις αγαπημένες τεχνικές του Ταϊλανδού Πρωταθλητή του Muay Thai Saenchai, τα τρικ και τους συνδυασμούς, ή αν θέλετε, τον τρόπο που εκτελεί τις συνηθισμένες τεχνικές του στυλ.
Η παγίδα είναι, επειδή τον βλέπετε να τις εκτελεί με πολύ φυσικό τρόπο, να πιστέψετε ότι είναι εύκολο.
Ο ΚύπριοςΣάββας Μιχαήλζει και αγωνίζεται στην Ταϊλάνδη.
“The Babyface Killer” όπως τον ξέρουν στην Bangkok, έχει ήδη μια δυνατή πορεία στο επαγγελματικό Muay Thai με:
49 αγώνες
45 νίκες
22 νοκάουτ
4 ήττες
1 νοκάουτ
Σαν ερασιτέχνης είχε:
10 αγώνες
10 νίκες
Προπονείται πάντα στην Ακαδημία Petchyindee με τον Peeraphat Sirireung δίπλα σε μαχητές όπως ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Muay Thai Petchdam.
Τώρα πλέον ήρθε η ώρα για το μεγάλο βήμα. Θα αγωνιστεί στις 26 Αυγούστου, στην Σιγκαπούρη, στο ONE 161, Flyweight Muay Thai World Grand Prix Semifinal.
Θα είναι ένας από τους 8 καλύτερους μαχητές του κόσμου που θα αγωνιστούν για τον Παγκόσμιο τίτλο.
Και μόνο το ότι έχει επιλεγεί να αγωνιστεί στο ONE είναι παγκόσμια αναγνώριση.
Ο αντίπαλός του είναι ένας πραγματικός θρύλος:Rodtang Jitmuangnon
Σε αριθμούς:
320 αγώνες
268 νίκες
42 ήττες
10 ισοπαλίες
Αν ο Σάββας νικήσει θα είναι πραγματικά μια τεράστια επιτυχία.
Ο προπονητής του πιστεύει ότι οι πιθανότητες είναι 50-50.
Δείτε ένα ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε στην Bangkok σχετικά με την προετοιμασία του Σάββα για τον αγώνα.
