Shuai Jiao και παραδοσιακή προπόνηση δύναμης

Το Shuai Jiao είναι η Κινέζικη πάλη, ένα πολύ ενδιαφέρον στυλ για την μικρή απόσταση χωρίς χτυπήματα.

Σε παλιότερη ανάρτησή μας για το στυλ αυτό αναφέραμε:

"Με ιστορία μεγαλύτερη των 6000 ετών, πρόκειται για την πρώτη πολεμική τέχνη της Κίνας. 

Ο όρος Shuai jiao σχετίζεται με την αρχαία πάλη με σακάκι. Έχει επηρεαστεί ως προς αυτό από την Μογγολική πάλη. Αναπτύχθηκε πρώτα στην επαρχία Hebei της Βόρειας Κίνας και κωδικοποιήθηκε από τον Shan Pu Ying του Nei Wu Fu. Η σύγχρονη χρήση του όρου, αναφέρεται σε οποιαδήποτε μορφή πάλης, τόσο εντός όσο και εκτός Κίνας. Ως γενικό όνομα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει διάφορες μορφές πάλης που ασκούνται στην Κίνα, είτε πρόκειται για ένα σύστημα πολεμικής τέχνης, είτε ενός αθλήματος.

Η κύρια στρατηγική του είναι να ρίξει κάτω τον αντίπαλο, χρησιμοποιώντας τις αρχαίες Κινέζικες τεχνικές λαβών και ρίψεων.

Το Shuai Jiao συγχωνεύει τη συντριπτική πλειοψηφία των τεχνικών ρίψεων των Κινέζικων πολεμικών τεχνών."

 

 

Στο βίντεο που επιλέξαμε, βλέπουμε ασκήσεις ενδυνάμωσης του Shuai Jiao. Αυτός που τις παρουσιάζει είναι ο Grand Master Li Baoru.

Είναι ασκήσεις με καθαρά τα στοιχεία της παράδοσης, που με απλά εργαλεία δουλεύουν την δύναμη των βασικών μοτίβων κίνησης του στυλ. Είναι εντυπωσιακό πως οι παλιοί μαχητές επινοούσαν απλά εργαλεία για να βελτιώνουν την επίδοσή τους. Εργαλεία, που όμως ήσαν τέλεια ενταγμένα στις ανάγκες του συστήματός τους και που ακόμη και με τις σημερινές συνθήκες προπόνησης, έχουν λόγο ύπαρξης και παράγουν σημαντικό αποτέλεσμα.

Σήμερα τις ασκήσεις αυτές θα τις εντάσσαμε στην κατηγορία του Stren

Στο βίντεο που επιλέξαμε, βλέπουμε ασκήσεις ενδυνάμωσης του Shuai Jiao. Αυτός που τις παρουσιάζει είναι ο Grand Master Li Baoru.

Είναι ασκήσεις με καθαρά τα στοιχεία της παράδοσης, που με απλά εργαλεία δουλεύουν την δύναμη των βασικών μοτίβων κίνησης του στυλ. Είναι εντυπωσιακό πως οι παλιοί μαχητές επινοούσαν απλά εργαλεία για να βελτιώνουν την επίδοσή τους. Εργαλεία, που όμως ήσαν τέλεια ενταγμένα στις ανάγκες του συστήματός τους και που ακόμη και με τις σημερινές συνθήκες προπόνησης, έχουν λόγο ύπαρξης και παράγουν σημαντικό αποτέλεσμα.

Σήμερα τις ασκήσεις αυτές θα τις εντάσσαμε στην κατηγορία του Strength & Conditioning.

 

Shou Bo: το Κινέζικο στυλ με 2300 χρόνια ιστορίας

Η ιστορία του Shou Bo

Τα πρώτα ίχνη αυτής της τέχνης χρονολογούνται στον 3ο αιώνα π.Χ., επί δυναστείας Qin (221-206 π.Χ.). Αυτή η μορφή μάχης πρότεινε τη συνδυασμένη χρήση διαφορετικών τεχνικών: γροθιές και λακτίσματα σε μεγάλη απόσταση, αρπαγές και ρίψεις σε κοντινή απόσταση. Αυτή η πρακτική παρέμεινε ευρέως διαδεδομένη μέχρι το τέλος της δυναστείας των Song (960-1279).

 

 

Κατά τη δυναστεία Yuan (1279-1368), η ανάπτυξη του Shou Bo διακόπηκε λόγω της κυριαρχίας των Μογγόλων στην Κίνα. Οι Μογγόλοι, φοβούμενοι τις Κινεζικές εξεγέρσεις, απαγορεύουν μορφές μάχης που χαρακτηρίζονται από τη συνδυασμένη χρήση χτυπημάτων και λαβών. Επιτρέπεται μόνο η πάλη στην παραδοσιακή εκδοχή των ανδρών των στεπών, που χαρακτηρίζεται μόνο από τη χρήση τεχνικών λαβών και προβολών και την οποία οι Μογγόλοι εξασκούσαν για γενιές. Τεχνικές γροθιών και λακτισμάτων γίνονται ανεκτές μόνο σε Κινεζικές καλλιτεχνικές παραστάσεις – όπερα – και σε περιστασιακές λαϊκές  εκδηλώσεις – στα χωριά. 

Με τη Δυναστεία των Ming (1368-1644) οι τεχνικές χτυπημάτων αποκαθίστανται αλλά η έκφραση Shou bo θα πέσει σε αχρηστία. Τα επόμενα χρόνια θα υπάρξει σαφής διαχωρισμός μεταξύ των πρακτικών της μάχης σώμα με σώμα (Shuai jiao) και αυτών που περιλάμβαναν τεχνικές χτυπημάτων (wu shu).

 

 

Ωστόσο, μέχρι τη δυναστεία των Ming (1368-1644) οι τεχνικές χτυπημάτων Da και Ti καθώς και οι διάφορες σχετικές μορφές πυγμαχίας αποκαταστάθηκαν επίσημα και αναγνωρίστηκαν με το όνομα Quan Shu. Αμέσως μετά, φαίνεται ότι η έκφραση Shou Bo έπεσε σε αχρηστία. Δεν υπάρχει κανένα ίχνος της σε μεταγενέστερα έγγραφα. Είναι επίσης κατά την περίοδο των Ming που εμφανίζονται οι πρώτοι τρόποι αυτού που θα είναι, κατά την σύγχρονη περίοδο το Shuai jiao. Δηλαδή, η εμφάνιση μιας Κινεζικής δυναμικής μάχης σώμα με σώμα βασισμένη ουσιαστικά στην τέχνη των αρπαγών (ná) και των ρίψεων (shuāi).

Στη συνέχεια, κατά την ιστορική περίοδο της δυναστείας των Qing (1644-1911), όλοι οι αυτοκράτορες, κυρίως ο Kangxi (1662-1722) και ο Qianlong (1735-1796), ασκήθηκαν και ήταν ένθερμοι θαυμαστές της μάχης σώμα με σώμα που ονομαζόταν Xiang Pu ή Pu και η οποία γινόταν σε μια εξαιρετικά δομημένη μορφή. Δημιουργώντας ένα πραγματικό τάγμα ειδικών στην πάλη – τους Shanpuying – αυτοί οι αυτοκράτορες ευνόησαν, ακόμη περισσότερο, την ανάπτυξη ενός σαφούς διαχωρισμού μεταξύ των τεχνικών μάχης τύπου Na και Shuai και των τεχνικών μάχης τύπου Da και Shuai. Ο αγώνας τότε εξελίσσεται σε μια εξαιρετικά εκλεπτυσμένη μέθοδο. Εμπλουτίζεται με διαφορετικές περιφερειακές τεχνοτροπίες – Κινέζικες, Μογγολικές, των Ουιγούρων, Θιβετανικές, προκειμένου να ενσωματώσει τις αντίστοιχες ιδιαιτερότητές τους.

 

 

 

Με την έλευση της Δημοκρατίας της Κίνας (1912-1949), η πάλη προσδιορίστηκε επίσημα ως Shuai jiao. Από την πλευρά του, από τη δυναστεία των Ming μέχρι την κατάληψη της εξουσίας στην Κίνα από το Κομμουνιστικό Κόμμα, το Quan Shu συνέχισε να αναπτύσσει και να βελτιώνει, τις τεχνικές του αγώνα. Οι οπαδοί του αναπτύσσουν μια αξιοσημείωτη εξειδίκευση στις τεχνικές των χτυπημάτων.

Κατά την ίδρυση από τον Mao Zedong της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (1949), ο όρος Quan Shu αντικαταστάθηκε από την έκφραση Wu Shu.

Σήμερα, στους ομοσπονδιακούς κύκλους των Κινεζικών πολεμικών τεχνών, το Wu Shu και το Shuai Jiao είναι όροι που χρησιμοποιούνται συνήθως σε ανατολικές και δυτικές χώρες.

 

 

Η τεχνική του Shou Bo 

Σήμερα ο στόχος του σύγχρονου Shou Bo είναι τριπλός: άσκηση για ευεξία, άσκηση για συμμετοχή σε αγώνες και άσκηση για πολεμική χρήση.

Ο πρώτος είναι να προσφέρει την τακτική άσκηση για καλή υγεία, ευεξία και μια εκπαιδευτική δραστηριότητα που έχει τις ρίζες της στην κινεζική κουλτούρα και είναι ειδικά προσαρμοσμένη στο προφίλ κάθε ασκούμενου.

Ο δεύτερος είναι να προσφέρει μια αγωνιστική δραστηριότητα με τεχνικές χτυπημάτων και λαβών. Στο Shou Bo, η εστίαση είναι στην αποφυγή επιβλαβών εφαρμογών: προάγεται η αποφυγή αντί για την αντιπαράθεση, ο σταθερός επαναπροσανατολισμός του αντιπάλου και η αποφυγή προσπάθειας για πρόκληση τραυματισμού. Είναι παρούσα η ταοϊστική οπτική, η δυναμική αλληλεπίδραση των εννοιών Yin και Yang, των συμπληρωματικά αντίθετων, που αλληλεπιδρούν συνεχώς.

Ακολουθείται η κομφουκιανή έννοια του Wu De που σημαίνει "αρετή στη μάχη” και, κατ’ επέκταση, “ηθική στην τέχνη του αγώνα”. Η καλλιέργεια του Wu De σημαίνει την ανάπτυξη των πέντε παραδοσιακών αρετών:

• Ren: ανθρωπιά, καλοσύνη
• Zhe: χρήσιμη νοημοσύνη, σοφία
• Li: ευγένεια, καλοί τρόποι
• Yi: πίστη, καθήκον, υποχρέωση
• Xin: εμπιστοσύνη, ειλικρίνεια

Ο τρίτος προσφέρει πρακτικές λύσεις στο πεδίο.

Ο αγώνας του Shou Bo

Οι αγωνιζόμενοι, φορούν παντελόνι, ένα σακάκι ίδιο με αυτό που χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή κινεζική πάλη Shuai jiao, ένα ζευγάρι γάντια που επιτρέπουν αποτελεσματικό κράτημα (δάχτυλα χωρίς γάντια με ελεύθερα μεσοδακτύλια κενά), επαρκή προστασία (κάλυμμα δακτύλων, προστατευτικά κνήμης, προστατευτικά στήθους για γυναίκες, κ.λ.π.), κινούνται όρθια και μπορούν να συνδυάσουν τα κρατήματα και τα χτυπήματα.

Η μορφή του αγώνα είναι πού διαφορετική από αυτή των άλλων στυλ. Υπάρχουν χτυπήματα που όμως οι αμυνόμενοι “υποδέχονται” με σπάσιμο της απόστασης, αρπαγή, ρίψη, σπρώξιμο, τράβηγμα, παρέμβαση, τίναγμα, ανατροπή, ακινητοποίηση κ.λ.π. Η αποσταθεροποίηση και ο αποπροσανατολισμός του αντιπάλου επιτυγχάνεται με την ελάχιστη δύναμη και με τον πλέον ασφαλή γι’ αυτόν τρόπο.

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η ανταγωνιστική πλευρά του Shou Bo δεν επιθυμεί να αντικαταστήσει τον Sanshou (Sanda), επειδή ο προσανατολισμός του σύγχρονου Shou Bo είναι θεμελιωδώς διαφορετικός από πολλές απόψεις. Οι κανόνες της αθλητικής πλευράς αυτού του στυλ, προωθούν το ασφαλές αθλητικό παιχνίδι, διατηρώντας σκόπιμα την πολεμική διάσταση σε απόσταση. Οι ειδικοί των πολεμικών τεχνών που επιθυμούν, για προσωπικούς λόγους, να έρθουν αντιμέτωποι με άλλους και κατ’ επέκταση τους εαυτούς τους, σε ένα πλαίσιο τύπου Sanda ή άλλο, είναι ελεύθεροι να πειραματιστούν με την έρευνά τους. Άλλωστε “ένα βουνό, χίλια μονοπάτια”. 

Τα τελευταία χρόνια αναπτύσσονται διαγωνισμοί Shou Bo. Μετά τον ενθουσιασμό που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια των Γαλλικών και Ευρωπαϊκών αγώνων, αρκετά Κινεζικά πανεπιστήμια στις αθλητικές επιστήμες έχουν δείξει σοβαρό ενδιαφέρον για τα σύγχρονα αθλητικά χαρακτηριστικά αυτού του κλάδου, που ιστορικά ανιχνεύονται σε παλιά κινεζικά κείμενα.

Το Shou Bo είναι ένα εξαιρετικό στυλ. Ενσωματώνει στο πλούσιο ρεπερτόριό του τις αρχές που αναφέραμε πιο πάνω, του Yin και Yang και κυρίως του Wu De, της “αρετής στη μάχη”, με τον πιο εμφαντικό τρόπο, προσφέροντας παράλληλα ένα πολύ ποιοτικό αθλητικό θέαμα.

 

 

Η τεχνική γόνατου στο Shuai Jiao

 Στο Shuai Jiao, το δυνατό Κινέζικο παλαιστικό στυλ, οι τεχνικές πρέπει να είναι πολύ καθαρές για να πάρει ένας αθλητής καλό σκορ. Εάν κατά την εκτέλεση μιας τεχνικής αγγίξει το έδαφος με οποιοδήποτε μέρος του σώματος εκτός από τα πόδια, η τεχνική θεωρείται λάθος.

Υπάρχει μόνο μία εξαίρεση, αυτή στην οποία τοποθετείται το γόνατο στο έδαφος για να εκτελεστεί η τεχνική. Σε αυτό το βίντεο βλέπουμε την τεχνική να εκτελείται με διαφορετικά βήματα, μετά με διαφορετικά πιασίματα και τέλος την κόντρα τεχνική.

Η τεχνική Shou Bie της Κινέζικης πάλης Shuai Jiao

To Shuai Jiao είναι η Κινέζικη Πάλη. Με ιστορία 6000 ετών είναι ένα πολύ δυνατό στυλ στη μικρή απόσταση, αν και το ρεπερτόριό του περιλαμβάνει μόνο 36 τεχνικές, αλλά χιλιάδες παραλλαγές.

Η τεχνική Shou Bie είναι μία από αυτές. Παρατηρείστε στο βίντεο που ακολουθεί, τους διαφορετικούς τρόπους που εκτελείται.

Το βίντεο αυτό είναι από την διδακτέα ύλη της Σχολής Tiandihe του Πεκίνου, με τον Master Li Baoru, από τα τέλη της δεκαετίας του ’80. 

Shuai Jiao: η Κινέζικη πάλη με ιστορία 6000 ετών

Από τα τα παλαιστικά στυλ, τα στυλ πολεμικών τεχνών μικρής απόστασης, τα πιο γνωστά είναι, πέραν της πάλης, το Judo, το Jujitsu, το Brazilian Jujitsu, το Sambo και το Sumo. Το Κινέζικο Shuai Jiao, που ανήκει σε αυτή την ομάδα συστημάτων, δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό. Του αξίζει όμως μια περισσότερη δημοσιότητα.

Ας το δούμε καλύτερα.

Το Shuai jiao είναι μια κινεζική πολεμική τέχνη με ιστορία μεγαλύτερη των 6000 ετών. Πρόκειται για την πρώτη πολεμική τέχνη της Κίνας.

 Ο όρος Shuai jiao σχετίζεται με την αρχαία πάλη με σακάκι. Έχει επηρεαστεί ως προς αυτό από την Μογγολική πάλη. Αναπτύχθηκε πρώτα στην επαρχία Hebei της Βόρειας Κίνας και κωδικοποιήθηκε από τον Shan Pu Ying του Nei Wu Fu. Η σύγχρονη χρήση του όρου, αναφέρεται σε οποιαδήποτε μορφή πάλης, τόσο εντός όσο και εκτός Κίνας. Ως γενικό όνομα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει διάφορες μορφές πάλης που ασκούνται στην Κίνα, είτε πρόκειται για ένα σύστημα πολεμικής τέχνης, είτε ενός αθλήματος.

Η τέχνη εισήχθη στη Νότια Κίνα κατά τη Ρεπουμπλικανική εποχή (1912-1949), μετά το 1911.

Κυριολεκτικά Shuai jiao σημαίνει “πιάστε και ρίξτε”. Η κύρια στρατηγική είναι να ρίξει κάτω τον αντίπαλο, χρησιμοποιώντας τις αρχαίες Κινέζικες τεχνικές λαβών και ρίψεων.

Το Shuai Jiao συγχωνεύει τη συντριπτική πλειοψηφία των τεχνικών ρίψεων των Κινέζικων πολεμικών τεχνών.

Κατά τη δυναστεία του Qing (1644-1911 μ.Χ.), απαγορεύτηκαν τα χτυπήματα στους αγώνες πάλης. Αυτό παραδόξως λειτούργησε θετικά για τους παλαιστές του Shuai Jiao, αφού αυτή η απαγόρευση τους ανάγκασε να εξελίξουν τις λαβές και τις τεχνικές ρίψεων.

Το στοιχείο της ασφάλειας που τονίστηκε τότε, υπάρχει μέχρι και σήμερα. Από τα βίντεο που έχουμε επιλέξει, μπορείτε να δείτε ότι οι ρίψεις και οι λαβές δεν έχουν την πρόθεση να τραυματίσουν τον αντίπαλο. Ο ισχύων κανονισμός του Shuai Jiao, δίνει μεγάλη έμφαση σε αυτό, απαγορεύοντας την πτώση πάνω στον αντίπαλο με πρόθεση να τον βλάψει, να του πιέσει το κεφάλι ή να ασκήσει υπερβολική βία.

Τεχνικά το Shuai Jiao έχει κοινά στοιχεία με τα άλλα παλαιστικά στυλ. Αυτό θα το βεβαιώσουν και οι παλαιστές και όσοι ασχολούνται με το JuJitsu και το Judo.

Στο Shuai Jiao η εξάσκηση με αντίπαλο είναι αναντικατάστατη. Έχει όμως και συμπληρωματικές ασκήσεις, που αποτελούνται είτε με προσομοίωση των κινήσεων των τεχνικών χωρίς αντίπαλο, είτε με ασκήσεις που σήμερα τις λέμε strenght & conditioning, όπως αυτές που θα δείτε στο βίντεο που ακολουθεί:

Αν σας ενδιαφέρουν τα ιστορικά στοιχεία αυτό το βίντεο είναι για σας:

Το Shuai jiao μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αυτοάμυνα, ως ένα ανταγωνιστικό άθλημα και όπως κάθε άλλη πολεμική τέχνη, σαν ένας δια βίου τρόπος να παραμείνετε σε φόρμα και να ασκείστε. 

Εδώ η παραδοσιακή πλευρά:

p

Όπως και τα άλλα στυλ, το Shuai jiao είναι επίσης ένα άθλημα και υπάρχουν εθνικοί και διεθνείς αγώνες. Οι αγώνες οργανώνονται από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Shuai Jiao (WSJF). Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα διεξάγεται ανά διετία στην Κίνα και σε εναλλασσόμενες τοποθεσίες σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, και χωρών της Νότιας Αμερικής και της Ευρώπης. 

To Shuai Jiao είναι ένα ιστορικό στυλ με όλη τη σημασία της λέξης. Το ενδιαφέρον είναι ότι άντεξε τόσους αιώνες και έφτασε έως τις μέρες μας διατηρώντας την φυσιογνωμία του και την παλαιστική του ταυτότητα. Είναι πολύ σημαντικό το ότι παραμένει ζωντανό και αγωνιστικά και διαδίδεται σε όλο τον κόσμο.

Για εμάς είναι επίσης πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι, αν και πέρασε από ταραχώδεις και σκληρές εποχές, μεταφέρει μια πιο ανθρώπινη και ήπια αντιμετώπιση του αντιπάλου, κάτι που σαν προσανατολισμό δεν το βλέπουμε σε πολλά σύγχρονα στυλ.