Το τηλεοπτικό σόου “Οι καλύτεροι αγώνες πολεμικών τεχνών” συνέχισαν και ολοκληρώθηκαν με τον μεγάλο τελικό.
Οι μαχητές είναι πραγματικά πολύ καλοί τεχνίτες, έμπειροι και πολύ γυμνασμένοι.
Εδώ βλέπουμε τους υπόλοιπους αγώνες.
Kudo vs Jujitsu και Boxing vs Kickboxing
Wushu vs Combat Taekwondo και Sambo vs Jujitsu
Sambo vs Jeet Kune Do Wushu vs Kickboxing και
ο Τελικός μεταξύ Sambo vs Kickboxing
Όλοι είναι καλοί στο άθλημά τους, έχουν επιτυχίες, παίρνουν πρωταθλήματα, γίνονται γνωστοί. Αλλά τι συμβαίνει όταν αντιμετωπίζουν κάποιον άλλο, επίσης επιτυχημένο, από διαφορετικό στυλ;
Θέλοντας μια απάντηση σε αυτό το ερώτημα, η Κορεάτικη τηλεόραση διοργάνωσε στο στούντιό του ένα Πρωτάθλημα, ίδιας λογικής με αυτό που έγινε και πριν ένα χρόνο με μεγάλη επιτυχία.
Η διαφορά τώρα είναι το ντεκόρ, πιο θεατρικό, είναι σε στούντιο, έχει εικόνα πιο νυχτερινή, αλλά κυρίως έχει πραγματικά κορυφαίους μαχητές.
Οι 12 τεχνίτες είναι σχεδόν όλοι μέλη είτε μέλη εθνικών ομάδων για χρόνια, πρωταθλητές και εκπαιδευτές, είτε επαγγελματίες με 50 αγώνες και ένας είναι μαθητής του Khabib Nurmagomedov.
Η οργάνωση είναι υποδειγματική, από ανθρώπους που γνωρίζουν τέλεια τον χώρο.
Τα στυλ που συμμετέχουν:
Kyokushin vs Jiu-Jitsu και Shin Kyokushin vs Boxing
Kudo vs Pro Wrestling και Jeet Kun Do vs Muay Thai
Ο Khabib Nurmagomedov ήταν ίσως ο καλύτερος μαχητής του ΜΜΑ όλων των εποχών. Μεγάλος τεχνίτης του Sambo έκανε λαμπρή πορεία με μεγαλύτερες επιτυχίες τις νίκες του στο
Στο ΜΜΑ αγωνίστηκε από 2008 έως το 2020. Έδωσε συνολικά 29 αγώνες και τους κέρδισε όλους. Τους 8 με νοκάουτ, τους 11 με υποβολή και τους 10 με απόφαση.
Αποσύρθηκε στα 33 του έχοντας συγκεντρώσει 40.000.000 δολάρια.
Το βίντεο που ακολουθεί είναι ένα σύντομο ντοκιμαντέρ για την πορεία του και τις μεγάλες του νίκες. Πολύ καλές λήψεις, ωραία εικόνα και σκηνοθεσία.
Ο Ουκρανός Ivan Vasylchuk, Παγκόσμιος Πρωταθλητής του Sambo. Η καριέρα του περιλαμβάνει 802 αγώνες με 638 νίκες, στις οποίες πάνω από το 90% ήταν με υποταγή. Και αυτοί σε υψηλότατο επίπεδο αφού συμμετείχε σε 12 παγκόσμια έχοντας κατακτήσει 2 χρυσά, 4 ασημένια και 1 χάλκινο.
Εδώ τον αξιοποιούμε για να μας δείξει το “Jumping armbar”. Η περιγραφή είναι με όλες τις λεπτομέρειες, βήμα-βήμα, ένα πραγματικό μάθημα.
Το Sambo είναι ένα δυνατό μαχητικό στυλ από την Ρωσία. Με πολλά παλαιστικά στοιχεία και ομοιότητες με το Judo, προχωρά πέρα από αυτά τα στυλ, διαμορφώνοντας έναν πολύ δυναμικό τρόπο μάχης.
Από τον περασμένο Ιούλιο είναι πλέον και επίσημα Ολυμπιακό άθλημα.
Υπάρχει όμως και πολεμική του εκδοχή, το Kombat Sambo. Το Kombat Sambo είναι μέθοδος αυτοάμυνας, που χρησιμοποιεί τις τεχνικές του συμβατικού Sambo, αλλά με πιο … κακή προσέγγιση.
Ο στρατός, οι δυνάμεις ασφαλείας, οι μυστικές υπηρεσίες το εκτιμούν ιδιαίτερα. Δεν είναι τυχαίο ότι στα βίντεο, συνήθως τις τεχνικές τις παρουσιάζουν στρατιωτικοί.
Η Ιστορία του Sambo
Η “προϊστορία” του Sambo αρχίζει το 1918, όταν ο Λένιν δημιούργησε το Vsevobuch (γενική στρατιωτική εκπαίδευση) υπό την ηγεσία του N.I. Podvoyskiy για την εκπαίδευση του Κόκκινου Στρατού ώστε να βελτιώσει τις ικανότητες των στρατιωτών στη μάχη σώμα με σώμα. Αποφάσισε λοιπόν να φτιάξει μία SAMozashchita Bez Oruzhiya (Sambo) που σημαίνει σημαίνει "αυτοάμυνα χωρίς όπλα".
Την δημιουργία και την ανάπτυξη του Sambo την καθόρισαν με την προσπάθειά τους τρεις άνθρωποι.
Ο πρώτος ήταν ο Viktor Spiridonov, βετεράνος του Α ‘Παγκοσμίου Πολέμου με εμπειρία στην πάλη και το Jujitsu. Ο Spiridonov ήταν εκπαιδευτής στον Κόκκινο Στρατό και στο Λαϊκή Επιτροπή Εσωτερικών Υποθέσεων (NKVD). Λόγω τραυματισμού από ξιφολόγχη στο αριστερό χέρι από τον πόλεμο, ο Spiridonov ανέπτυξε τεχνικές που δεν χρειάζονταν δύναμη. Είχε μελετήσει ελεύθερη πάλη (που σήμερα ονομάζουμε Κατς), ελληνορωμαϊκή, πολλά τουρκικά στυλ λαϊκής πάλης, και Jujitsu. Είχε επίσης ερευνήσει τα μαχητικά στυλ σε ταξίδια του σε Μογγολία και Κίνα. Η επιδίωξή του ήταν να δημιουργήσει μία μέθοδο με τις πιο αποτελεσματικές τεχνικές από διάφορες πολεμικές τέχνες. Το στυλ του ήταν γνωστό ως “Samoz” και μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από πιο αδύναμους ή τραυματίες μαχητές, εκτός από τους καταδρομείς και τους μυστικούς πράκτορες.
Παράλληλα με τον Spiridonov και ένας άλλος ανέπτυσσε το δικό του στυλ μάχης. Ήταν ο Vasili Oshchepkov που επίσης δούλευε με τον Κόκκινο Στρατό, αναπτύσσοντας ένα νέο σύστημα μάχης. Ο Oshchepkov όταν ήταν νέος είχε εκπαιδευτεί στο Judo στην Ιαπωνία και μάλιστα στο Kodokan του Jigoro Kano. Το 1913, ο Oshchepkov ήταν ο πρώτος Ρώσος που κατέκτησε την μαύρη ζώνη και συνέχισε στο 2ο Dan (από τα 5 που ήταν τότε το μέγιστο) το 1917, από τον ίδιο τον Kano. Ο Oshchepkov έφερε το Judo στη Ρωσία, όπου και το ενσωμάτωσε στην μέθοδό του.
Οι δύο δημιουργοί δεν συνεργάστηκαν ποτέ, αλλά αυτό έγινε από τους μαθητές τους αργότερα οπότε και υπήρξε συνδυασμός των μεθόδων τους. Αυτό που προέκυψε ήταν το Sambo.
Όμως η ιστορία δεν ήταν τόσο απλή.
Το 1937, οι εντάσεις μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και Ιαπωνίας αυξάνονταν. Ο ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης, ο Τζόζεφ Στάλιν, σαν παρανοϊκός που ήταν, έβλεπε παντού Ιάπωνες κατασκόπους. Οι σχέσεις του Oshchepkov με την Ιαπωνία ήταν αρκετές ώστε στο μυαλό του Στάλιν να δημιουργηθεί η υποψία ότι ήταν κατάσκοπος, και το Sambo ήταν και αυτό ύποπτο αφού χρησιμοποιούσε ιαπωνικά στοιχεία.
Την συνέχεια του συστήματος, το οποίο κινδύνεψε να εξαφανιστεί λόγω της παράνοιας του Στάλιν, την εξασφάλισε ο Anatoly Kharlampiev, ένας από τους μαθητές του Oshchepkov. Αυτό το κατάφερε με πολιτικούς ελιγμούς και δίνοντας έμφαση στις ρωσικές ρίζες του μαχητικού στυλ του Samoz που είχε αναπτύξει ο Spiridonov.
Το 1938, το Sambo ανακηρύχθηκε Πολεμική Τέχνη της Πατρίδας από την All-USSR State Sport Committee και έγινε το επίσημο άθλημα του έθνους.
Για την ιστορία, ο Kharlampiev θεωρείται “ο πατέρας του αθλητικού Sambo”.
Το Sambo συνδυάζει τεχνικές χτυπημάτων με χέρια, πόδια, αγκώνες και γόνατα, αλλά και τεχνικές πάλης, Judo και Jujitsu και τέλος μάχη εδάφους. Αρχικά αναπτύχθηκε για τον στρατό ως τρόπο τερματισμού μιας μάχης όσο πιο γρήγορα και αποτελεσματικά γίνεται. Όμως με τα χρόνια το στυλ εξελίχθηκε και σαν ένα ανταγωνιστικό άθλημα.
Έχει αξιοποιηθεί για προσωπική αυτοάμυνα, από την αστυνομία, τους συνοριοφύλακες, την μυστική αστυνομία, την προστασία υψηλών προσώπων, από ψυχιατρικό προσωπικό, από μισθοφόρους, από κομάντο, από αξιωματούχους των υπηρεσιών πληροφοριών και ασφάλειας της Ρωσίας καθώς και από τις επίλεκτες μονάδες (Spetsnaz) του ρωσικού στρατού.
Υπάρχουν πολλά διαφορετικά στυλ Sambo, αλλά η πολεμική τέχνη χωρίζεται σε δύο κύριες κατηγορίες: sport sambo και μάχη sambo.
Άλλοι τύποι sambo είναι:
Στο Sport Sambo, φοριέται ένα κόκκινο ή μπλε gi, παρόμοιο με αυτό που φοριέται στο τζούντο, μαζί με μια αντίστοιχη κόκκινη ή μπλε ζώνη, και ένα σορτς ιδίου χρώματος. Στο Combat Sambo, υπάρχουν επίσης και προστατευτικά κεφαλής, γάντια, προστατευτικά ποδιών, μπότες και προστατευτικό βουβωνικής χώρας. Και στα δύο στυλ υπάρχουν και παπούτσια πάλης.
Παραδοσιακά, το sambo δεν διαθέτει σύστημα ζώνης όπως οι ασιατικές πολεμικές τέχνες. Ωστόσο, τον Μάρτιο του 2018, ο εκτελεστικός διευθυντής της FIAS Sergei Tabakov πρότεινε την καθιέρωση ενός συστήματος κατάταξης ζωνών χρησιμοποιώντας σε διαφορετικά χρώματα που δεν θα σχετίζονται με τις παραδοσιακές κόκκινες και μπλε ζώνες που χρησιμοποιούνται στον ανταγωνισμό. Η στολή του Sambo δεν αντικατοπτρίζει την κατάταξη ή την αγωνιστική βαθμολογία.
Η διάδοση του Sambo
Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, οι διαγωνισμοί Sambo έγιναν δημοφιλείς και το 1985, το άθλημα απέκτησε τη δική του οργάνωση με τη Διεθνή Ομοσπονδία Sambo (FIAS) . Ωστόσο, μόλις το 1995, όταν ο Oleg Taktarov, ένας αγωνιζόμενος αθλητής Sambo με μια ρωσική μαύρη ζώνη στο Judo, κέρδισε το UFC 6, το Sambo κέρδισε πραγματικά ευρύτερη αναγνώριση. Από τότε, ένας αυξανόμενος αριθμός μαχητών UFC έχουν προσθέσει τεχνικές sambo στα σετ δεξιοτήτων τους.
Από τότε έχει γίνει τεράστια δουλειά σε ανάλυση και εξέλιξη των τεχνικών σε πανεπιστημιακό επίπεδο, έχουν γραφεί βιβλία, έχουν γυριστεί ντοκιμαντέρ, σχετικά με το άθλημα, έχουν πραγματοποιηθεί σεμινάρια.
Το 1971 το στυλ μπήκε στις ΗΠΑ, ενώ το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Combat Sambo της FIAS πραγματοποιήθηκε το 2001.
Στις 18 Δεκεμβρίου του 2004, πραγματοποιήθηκε μια διάσκεψη στην πόλη Makhachkala της Ρωσίας, κατά την οποία δημιουργήθηκε η Παγκόσμια Ομοσπονδία Combat Sambo (WFBC).
Αφού αναγνωρίστηκε από τη FILA (γνωστή από τον Σεπτέμβριο του 2014 ως United World Wrestling) το 1968, από την Εθνική Ερασιτεχνική Αθλητική Ένωση των ΗΠΑ το 1972, και μετά την ένταξή της στο πρόγραμμα των Παγκόσμιων Πρωταθλημάτων Πάλης του 1973 μαζί με την Ελληνορωμαϊκή και Freestyle πάλη (που είναι ήδη ολυμπιακά αθλήματα,). Το Sambo έφτασε γρήγορα στο δρόμο για να γίνει ολυμπιακό άθλημα.
Σύμφωνα με την FIAS, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Sambo του 2016 στη Σόφια της Βουλγαρίας, προσέλκυσε πάνω από 500 αθλητές από 80 χώρες. Αν και δεν είναι γνωστός ο ακριβής αριθμός ατόμων που ασκούν Sambo σε όλο τον κόσμο, ο πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Sambo Vasily Shestakov αναφέρθηκε ότι το 2013 ήταν πάνω από 410.000 στη Ρωσία αυτοί που ασκούν το άθλημα.
Σπουδαίοι μαχητές του Sambo αγωνίστηκαν και διέπρεψαν σε πρωταθλήματα του ΜΜΑ όπως το UFC. Χαρακτηριστικά παραδείγματα οι Fedor Emelianenko και ο Khabib Nurmagomedov.
Το Sambo είναι ένα από τα πιο δυνατά στυλ. Συνδυάζει τεχνικές κυρίως από παλαιστικά στυλ με αρμονικό τρόπο και καλύπτει όλο το φάσμα της άοπλης μάχης, από την ερασιτεχνική πάλη έως την μέθοδο της φονικής εμπλοκής που χρειάζονται οι ειδικές δυνάμεις και οι μυστικές υπηρεσίες.
Μετά την απονομή της προσωρινής αναγνώρισης το 2016, τρία μαχητικά στυλ έλαβαν άδεια να μεταφερθούν στην 138η Γενική Συνέλευση της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής για πλήρη Ολυμπιακή εξέταση.
Το διοικητικό συμβούλιο της ΔΟΕ συναντήθηκε, 20-21 Ιουλίου, πριν από τους φετινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2021, στο Okura Hotel στο Τόκιο, που διοργανώθηκε από τον Πρόεδρο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (IOC), Thomas Bach. Επιβεβαιώθηκε κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης ότι τα παραπάνω αθλήματα εγκρίθηκαν για πλήρη Ολυμπιακή αναγνώριση και θα γίνουν επίσημα Ολυμπιακά αθλήματα.
Το Muay Τhai εκτός από ένα συναρπαστικό άθλημα, έχει και πολύ μεγάλη, παγκόσμια, διάδοση. Οι άνθρωποί της International Federation of Muay Τhai Associations (IFMA) δούλεψαν συστηματικά και κατάφεραν αυτό το μεγάλο βήμα.
Το Muay Τhai όμως έχει μία ιδιαιτερότητα. Είναι άμεσα, από μόνο του διαδεδομένο, αλλά είναι και έμμεσα. Το Kickboxing έχει πάρει πολλά στοιχεία του και ακόμη περισσότερο το ΜΜΑ, που στην εποχή μας κυριαρχεί στα αθλήματα επαφής. Έτσι “μέσα” στο Kickboxing και το ΜΜΑ “βλέπουμε”, όσον αφορά τα χτυπήματα, και το Muay Τhai. Ειδικά για το ΜΜΑ, το Ταιλανδέζικο στυλ αποτελεί πολύ βασικό στοιχείο.
Το Kickboxing με πολλά χρόνια παρουσίας πίσω του, είναι πλέον παγκόσμια, το πιο καθιερωμένο άθλημα επαφής, όσον αφορά τα στυλ με χτυπήματα. Πολύ διαδεδομένο και με πολλούς ασκούμενους σε όλο τον πλανήτη.
Να σημειώσουμε ότι όλα τα αθλήματα που συμμετέχουν στο Ολυμπιακό πρόγραμμα απολαμβάνουν της μέγιστης διαφήμισης, αλλά περνούν “εξετάσεις” για να παραμείνουν σε αυτό. Υπάρχουν κριτήρια που θα πρέπει να ικανοποιούνται. Η θεαματικότητα, η προσέλκυση θεατών, οι καθαροί κανονισμοί, είναι μερικά από αυτά. Αυτές οι παράμετροι θα επηρεάσουν τα στυλ αν θέλουν να παραμείνουν “μέσα” και να έχουν πρόσβαση στο μεγάλο κοινό. Αυτές οι απαιτήσεις αναμένουμε να δημιουργήσουν “προκλήσεις” όσον αφορά τις προσαρμογές. Αν μακροπρόθεσμα όλο αυτό θα κάνει καλό στα στυλ αυτά, θα το δείξει ο χρόνος. Το παράδειγμα του Taekwondo πάντως που προηγήθηκε, είναι αρνητικό.
Για να κατανοήσουμε καλύτερα πως σκέφτονται οι άνθρωποι που αποφασίζουν για την είσοδο και παραμονή ενός αθλήματος στο Ολυμπιακό πρόγραμμα, να θυμίσουμε ότι πριν μερικά χρόνια σκέφτονταν να βγάλουν από το πρόγραμμα την πάλη. Ένα άθλημα που υπήρχε πριν την γέννηση των Αρχαίων Ελληνικών Ολυμπιακών Αγώνων.
Να ρωτήσουμε και κάτι άλλο. Θα υπάρχουν στο πρόγραμμα πυγμαχία, πάλη, Judo, Karate, Taekwondo, Muay Thai, Kickboxing και Sambo; Οκτώ μαχητικά στυλ;
Μαζί με την έγκριση για τα τρία αυτά στυλ, έλαβαν πλήρη αναγνώριση και τα Ice Stock, το Lacrosse αλλά και το Cheerleading. Έκαναν Cheerleading στην Αρχαία Ελλάδα;
