Ο Angiolino Giuseppe Pasquale Ventura (14 Ιουλίου 1919 – 22 Οκτωβρίου 1987), γνωστός ως Lino Ventura, γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου του 1919, στην Πάρμα της Βόρειας Ιταλίας, από τους Giovanni Ventura και Luiza Borini.
Άγριο αγόρι, εγκατέλειψε το σχολείο σε ηλικία 8 ετών, μετά την αποβολή του. Σύντομα θα μετακομίσει με τους γονείς του στο Παρίσι.
Αναγκάστηκε να κάνει πολλές δουλειές του ποδαριού, ενώ όταν ενηλικιώθηκε ασχολήθηκε με την Ελληνορωμαϊκή πάλη για 8 χρόνια, στην Ιταλία και με το επαγγελματικό κατς στην Γαλλία. Την πάλη την εγκατέλειψε οριστικά έπειτα από έναν σοβαρό τραυματισμό.
Όσον αφορά την τέχνη, το σινεμά πήγε στον Lino παρά ο Lino στο σινεμά. Ένας φίλος του, το 1954, τον σύστησε στον σημαντικό σκηνοθέτη Jacques Becker, ο οποίος έψαχνε κάποιον να παίξει δίπλα στο ιερό τέρας του γαλλικού σινεμά, Jean Gabin, μαζί με την σπουδαία Jeanne Moreau στο εξαιρετικό “Μην Αγγίζεται τη Λεία” (Touchez pas au grisbi).
Ο έμπειρος Jacques Becker, θα του προτείνει τον ρόλο, αλλά ο Ventura θα αρνηθεί. Ευτυχώς, λίγο μετά θα πειστεί να δοκιμάσει και πηγαίνει στο στούντιο.
Όπως είχε πει ο ίδιος, πήγε στα στούντιο χωρίς να πιστεύει ότι το μέλλον του ήταν στο σινεμά, αλλά σκεπτόμενος ότι “το πολύ πολύ, αν με αποπάρει κανένας, να τον σπάσω στο ξύλο”.
Το αποτέλεσμα όμως δικαίωσε τον Becker και ιδίως τον Ventura στον ρόλο ενός γκάνγκστερ, προκαλώντας τεράστια εντύπωση στον καλλιτεχνικό χώρο.
Ο χαλύβδινος χαρακτήρας, το έμφυτο ταλέντο του, η άποψή του ότι το σινεμά θα είναι κάτι προσωρινό στη ζωή του, θα του δώσει την άνεση να αντιμετωπίζει τους χαρακτήρες που υποδυόταν με μία πρωτόγνωρη φυσικότητα, που θα τον κάνει περιζήτητο.
Γρήγορα έγινε ένας από τους αγαπημένους ηθοποιούς του κινηματογράφου της Γαλλίας, παίζοντας μαζί με πολλούς άλλους σπουδαίους αστέρες και συνεργαζόμενος με κορυφαίους σκηνοθέτες όπως ο Louis Malle, ο Claude Sautet και ο Claude Miller.
Ο Lino παρότι έπαιξε σχεδόν τα πάντα, θα κυριαρχήσει στη μεγάλη οθόνη, μεταφέροντας την προσωπικότητά του, τον σκληροτράχηλο χαρακτήρα του, καπνίζοντας συνεχώς, πίνοντας σε σκοτεινά μπαρ, προκαλώντας τον τρόμο, χωρίς να καταβάλλει ιδιαίτερη προσπάθεια, με ψυχωμένες ερμηνείες, πετώντας κάθε τι περιττό από την ερμηνεία του.
Η συνεργασία του με τον Jean-Pierre Melville, έναν τεράστιο σκηνοθέτη, μινιμαλιστικών δραματικών αστυνομικών ταινιών και κορυφαίο εκπρόσωπο του γαλλικού φιλμ νουάρ, τον καθιέρωσε οριστικά ως έναν εμβληματικό ηθοποιό.
Υπό την εμπνευσμένη καθοδήγηση του Melville, ο Lino θα μετατραπεί σε μία μαρτυρική φιγούρα ως δραπέτης Γκι, στη “Δεύτερη Πνοή”, ενώ στο αριστουργηματικό αντιστασιακό δράμα “Ο στρατός των σκιών” (L’armée des ombres, 1969) θα είναι ο υποβλητικός καθοδηγητής της γαλλικής αντίστασης.
Μερικές, μόνο, από τις τεράστιες κινηματογραφικές του επιτυχίες είναι:
- “Προσοχή Κίνδυνος”
- “Η Συμμορία των Σικελών”
- “Ασανσέρ για Δολοφόνους”
- “Το Αίνιγμα”
- “Ο Γορίλας Εκδικείται”
- “Ένα Ταξί για το Τομπρούκ”
- “Οι Σφαίρες Χορεύουν τα Μεσάνυχτα”
- “Ένδοξα Πτώματα”
Εκτός από τις συνεργασίες με τον φίλο του Jean Gabin, έπαιξε μαζί με όλους τους μεγάλους πρωταγωνιστές του Γαλλικού και Ευρωπαϊκού σινεμά: Alain Delon, Brigitte Bardot, Romy Schneider, Jean-Louis Trintignant, Charles Bronson, Raymond Pellegrin, Marina Vlady, Peter van Eyck, Henri Vidal, Barbara Laage, Annie Girardot, Philippe Lemaire, Daniel Gélin, Eddie Constantine, Gérard Philipe, Anouk Aimée, Lilli Palmer, Jean-Paul Belmondo, Martha Hye, Carlos Thompson, Charles Aznavour, Hardy Krüger, Jack Palance, τον Αμερικάνο Ernest Borgnine, Jean-Claude Brialy, την Ιταλίδα Claudia Cardinale, Michel Simon, Pierre Brasseur, Charles Aznavour, Louis de Funès, Gilbert Bécaud, Curd Jürgens, Angie Dickinson, Donald Pleasence για να αναφέρουμε μόνο μερικούς.
Η προσωπική ζωή του Lino Ventura
Στην προσωπική του ζωή, ο Ventura, έζησε ήσυχα, δεν είχε ποτέ εμπλοκή σε σκάνδαλα ή “σκανδαλάκια” για να προωθήσει την καριέρα του.
Αν και παρέμεινε σε όλη του τη ζωή Ιταλός, για χάρη των γονιών του, θα παίξει σε ελάχιστες ιταλικές ταινίες, ενώ κατά τη διάρκεια του Πολέμου, όταν κλήθηκε να υπηρετήσει την πατρίδα του, θα λιποτακτήσει, προκειμένου να μην προδώσει τη Γαλλία τη θετή πατρίδα του, αλλά και τα πιστεύω του.
Θα παντρευτεί τη Γαλλίδα Odette Lecomte, με την οποία θα αποκτήσουν τέσσερα παιδιά, ανάμεσά τους και τη Linda, που έπασχε με αυτισμό. Η ασθένεια της κόρης του θα τον ευαισθητοποιήσει και θα ασχοληθεί πολύ με την προστασία των παιδιών με ειδικές ανάγκες.
Μάλιστα από το 1966 θα ιδρύσει με τη σύζυγό του το ίδρυμα Perce-Neige, το οποίο εξακολουθεί ακόμη να δραστηριοποιείται για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες και τις οικογένειές τους, ενώ το 1975, έπειτα από τεράστιες προσπάθειες, θα πετύχει την ψήφιση νόμου υπέρ των Ατόμων με Αναπηρία, που σχετίζεται με κοινωνικούς και ιατροκοινωνικούς θεσμούς.
Το τέλος του Lino Ventura
Ο Lino θα πεθάνει ξαφνικά το 1987 σε ηλικία 68 ετών, από καρδιακή προσβολή, ενώ ετοιμαζόταν να ξεκινήσει τα γυρίσματα της νέας του ταινίας “Η Μέρα του Επιθεωρητή Αμπρόσιο”, σε σκηνοθεσία του Sergio Corbucci.
Ο αγριεμένος πρώην επαγγελματίας παλαιστής, που μπήκε από το παράθυρο στο σινεμά, θα βγει με όλες τις τιμές, καθώς ο γαλλικός λαός θα του αναγνωρίσει την τεράστια προσφορά του στην ψυχαγωγία και την ερμηνευτική του απλότητα, ενώ θα εκτιμήσει και την ευγενική μεγαλόκαρδη προσωπικότητά του, τον ανυπότακτο χαρακτήρα του, πέρα από βεντετισμούς και πόζες.
Ο Ventura θα αφήσει πίσω του 75 ταινίες και ένα ίδρυμα για τα παιδιά και τους γονείς που έχουν ανάγκη.
Ψηφίστηκε 23ος σε μια ψηφοφορία για τις 100 μεγαλύτερες προσωπικότητες της Γαλλίας.
Στο 12:23 και 15:09
