Σε έναν αγώνα όλοι κοιτάζουν τους μαχητές, αν παίζουν καλά, αν δεν είναι σε καλή μέρα, αν έχουν ευκαιρίες.
Η παρουσία του διαιτητή είναι σχεδόν “αόρατη” και σίγουρα δεν είναι πρωταγωνιστική.
Το “κοράκι” όμως εκτός από το να επιτηρεί την τήρηση των κανονισμών, να χωρίζει τους αντιπάλους όταν αγκαλιάζονται κάνουν και πολλά άλλα, που είναι από την προστασία των αθλητών, μέχρι το μπλοκάρισμα των επικίνδυνων τεχνικών όταν ο αντίπαλος είναι ήδη εκτός μάχης.
Πρόκειται για ανθρώπους που γνωρίζουν πολύ καλά το άθλημα που διευθύνουν, υπήρξαν οι περισσότεροι καλοί μαχητές και έχουν την αντίληψη να καταλάβουν πότε τα πράγματα πηγαίνουν για να ξεφύγουν. Δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι σε κάποιες περιπτώσεις έχουν σώσει ζωές, ειδικά σε μεγάλους επαγγελματικούς αγώνες που η ένταση είναι μεγάλη και η αδρεναλίνη βγαίνει από τα αυτιά.
Ένας διαιτητής μπορεί με τις αποφάσεις του κυριολεκτικά να καταστρέψει ή να ανεβάσει μια διοργάνωση δείχνοντας την ποιότητά της.
Εδώ στην πρώτη περίπτωση βλέπετε που ο πεσμένος αθλητής έχει τα χέρια του στον αέρα. Προηγήθηκε πτώση προς τα πίσω και χτύπημα του κεφαλιού στο έδαφος. είναι πιθανόν να έχει γυρίσει η γλώσσα του, κάτι πολύ επικίνδυνο. Ενώ ο διαιτητής απομακρύνει τον τρελαμένο αθλητή, οι βοηθοί τρέχουν να του βγάλουν την μασέλα και να του ελευθερώσουν την αναπνοή.
Στην δεύτερη περίπτωση ο χτυπημένος αθλητής έχει χάσει τον έλεγχο και εφαρμόζει λαβή σε όποιο πόδι έχει μπροστά του, χωρίς να καταλαβαίνει ότι είναι του διαιτητή.
Εδώ ο διαιτητής δίνει ρεσιτάλ κόβοντας στον αέρα επικίνδυνη τεχνική σε πεσμένο αντίπαλο.
Δείτε σε πόσες περιπτώσεις προλαβαίνει και πιάνει τον χτυπημένο αθλητή στον αέρα πριν πέσει και χτυπήσει ανεξέλεγκτα το κεφάλι του στο ρινγκ.
Και στο τέλος αποδεικνύεται η ισχύς του αξιώματος ότι δεν μπορείς να σταματήσεις τον Mike. Υπάρχουν και όρια.
Ο πατέρας του Yoshizo Machida έχει 8 Dan στο Shotokan και γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ιαπωνία. Ο Lyoto έχει δύο αδελφούς που και αυτοί είναι εκπαιδευτές του Shotokan και ο ένας αγωνίζεται στο ΜΜΑ.
Η μαχητική του κουλτούρα συνδυάζει στοιχεία του Shotokan Karate, του Sumo, της πυγμαχίας, του Muay Thai και του Brazilian Jujitsu. Έχει 3 Dan στο Shotokan και 1 Dan στο Brazilian Jujitsu.
Το ρεκόρ του στο ΜΜΑ είναι:
36 αγώνες, 26 νίκες (11 νοκ άουτ, 2 με υποταγή, 13 με απόφαση), 10 ήττες (3 νοκ άουτ, 2 με υποταγή, 5 με απόφαση). Έχει ύψος 1,82m και βάρος 93 κιλά. Σήμερα είναι 42 ετών.
Εδώ τον βλέπουμε να χρησιμοποιεί “αληθινά πυρά” στο οκτάγωνο του UFC.
Αθλητές της Ελληνορωμαικής, τηςΕλευθέρας, τουBrazilian Jujitsuκαι τουΜΜΑμας δείχνουν σε τι προσαρμογές οδηγούνται, όταν ο αντίπαλός τους κρατά μαχαίρι.
Δηλαδή όταν καλούνται να μεταφέρουν την γνώση τους σε συνθήκες δρόμου, σε συνθήκες αυτοάμυνας.
Είναι σημαντικό γιατί πρόκειται περισσότερο για μια συζήτηση, παρά για μια ακόμη θεωρητική επίδειξη.
Ο πολύ καλός εκπαιδευτής, βάζει τα πράγματα στη σωστή τους βάση.
Το low kick, το κυκλικό λάκτισμα στα πόδια, έχει μπει στη ζωή του κάθε μαχητή των αθλημάτων επαφής. Muay Thai, Kickboxing, MMA, Kyokushin και όχι μόνο, το έχουν για τα καλά στο ρεπερτόριό τους.
Τι γίνεται όταν μας επιτίθεται κάποιος με την τεχνική αυτή, στην προπόνηση, στον αγώνα ή στο δρόμο;
Υπάρχουν δύο τύποι αντίδρασης. Παθητική αντίδραση και ενεργητική αντίδραση.
Στην πρώτη βάζουμε συνήθως το καλάμι του δικού μας ποδιού να απορροφήσει την κρούση. Είναι άμυνα που έχει ρίσκο γιατί υπάρχει κρούση με δύο ίδια “εργαλεία”, που ελπίζουμε να πάνε όλα καλά, να αντέξει το πόδι μας, να μην επηρεαστεί η ισορροπία μας, να μην “ξεραθεί” το πόδι, και να μην μας γυρίσει ο αντίπαλος σε γωνία που δεν μπορούμε να αντιδράσουμε άμεσα. Διατηρεί ο άλλος την πρωτοβουλία των κινήσεων και σε κάθε περίπτωση έχει έρθει πολύ κοντά, οπότε μας φθάνουν τα χέρια του.
Στην δεύτερη κατηγορία, έχουμε την ενεργητική άμυνα. Κάνουμε ενέργεια που αποτρέπει την ολοκλήρωση της επιθετικής κίνησης. Είναι πιο ασφαλής, δεν καταπονείται το σώμα μας με καμία κρούση, δεν υπάρχει φθορά, του επηρεάζουμε τη ισορροπία, του αλλάζουμε την γωνία, δεν μπορεί να μας χτυπήσει άμεσα, παίρνουμε πλέον εμείς την πρωτοβουλία, ερχόμαστε εμείς κοντά του, οπότε τον βάζουμε μέσα στην απόσταση των χεριών μας.
Το κρίσιμο μέγεθος είναι η χρονική στιγμή που ξεκινά η δική μας κίνηση.
Αν ξεκινήσουμε νωρίτερα, ο αντίπαλος θα το δει και θα ακυρώσει την επίθεση. Έτσι θα βρεθούμε εκτεθειμένοι με το πόδι στον αέρα και αυτός με τα δύο στο έδαφος. Απλά του δώσαμε την πρωτοβουλία. Μόλις χάσαμε.
Αν ξεκινήσουμε αργότερα, είμαστε εκτεθειμένοι, με το ένα πόδι στον αέρα, το πόδι που πατά έχει φορτωθεί όλο το βάρος και το low που έρχεται, χτυπά ανενόχλητο και “κόβει” τη βάση μας. Και η επίθεση του αντιπάλου μόλις άρχισε και υπάρχει και συνέχεια.
Η τέλεια στιγμή είναι να ξεκινήσουμε μαζί. Γιατί προλαβαίνουμε πάντα; Γιατί ο αντίπαλος εκτελεί κυκλική κίνηση και εμείς ευθεία. Φθάνουμε πρώτοι. Με τον τρόπο αυτό η ροπή επιστρέφει σε αυτόν που την αναπτύσσει, τον αντίπαλο. Έτσι φεύγει πίσω, χωρίς καλή βάση, χωρίς οργανωμένη άμυνα, χωρίς ισορροπία. Μπαίνουμε και τελειώνουμε τη δουλειά.
Μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε τη στιγμή και να συντονιζόμαστε με την κίνηση του επιτιθέμενου; Η απάντηση είναι ναι και μπορούν να το κάνουν όλοι. Η μαγική λέξη είναι εξάσκηση. Δεν αξίζει τον κόπο;
Η Chronic traumatic encephalopathy (CTE), ή χρόνια τραυματική εγκεφαλοπάθεια, είναι μια από τις πιο επικίνδυνες πτυχές των αθλημάτων επαφής.
Το επιβλητικό 99% των παικτών του NFL και το 90% των πυγμάχων υποφέρουν σε κάποιο βαθμό από αυτή την εκφυλιστική μορφή εγκεφαλικής βλάβης.
Το MMA είναι ένα νέο άθλημα και υπάρχει ακόμη έλλειψη επιστημονικής έρευνας για τους αθλητές του και τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν.
Η CTE εμφανίζεται ως αποτέλεσμα διάσεισης. Όταν ο εγκέφαλος υφίσταται περιστροφική επιτάχυνση μέσα στο κρανίο με ρυθμό αρκετό για να αναγκάσει κάποιον να πέσει αναίσθητος, προκαλεί την απελευθέρωση μιας πρωτεΐνης γνωστής ως pTau. Με την πάροδο του χρόνου η pTau μπορεί να καταστρέψει τμήματα του εγκεφαλικού ιστού, οδηγώντας τον πάσχοντα να εμφανίσει πιθανά συμπτώματα όπως κατάθλιψη, άνοια και τάση για αυτοκτονία.
Το ΜΜΑ είναι ένα σκληρό μέρος, όπου οι μαχητές του είναι σίγουρο ότι θα υποστούν κάποιο σωματικό τραύμα κατά τη διάρκεια της καριέρας τους. Όμως η χρόνια τραυματική εγκεφαλοπάθεια γίνεται ένα όλο και πιο εμφανές πρόβλημα στα αθλήματα επαφής. Από το NFL μέχρι το Muay Thai, οι αθλητές παρουσιάζουν αυτό το σοβαρό, νευροεκφυλιστικό πρόβλημα σε ανησυχητικούς αριθμούς.
Τα συμπτώματα της CTE περιλαμβάνουν εναλλαγές της διάθεσης, αμνησία, δυσκολία συγκέντρωσης, ζάλη και τελικά, άνοια. Ενώ μια πλήρης διάγνωση μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο μετά από νεκροψία, οι γιατροί είναι συχνά σε θέση να την αναγνωρίσουν μέσω των συμπτωμάτων που προκαλεί.
Το CTE επηρεάζει όσους έχουν υποστεί επανειλημμένα χτυπήματα στο κεφάλι σε όλη τους τη ζωή. Εξαιτίας αυτού, οι αθλητές σε αθλήματα επαφής είναι μερικά από τα άτομα που κινδυνεύουν περισσότερο.
Επί του παρόντος, δεν υπάρχει επίσημη θεραπεία που να χρησιμοποιείται για να βοηθήσει τους πάσχοντες από τη νόσο.
Η περίπτωση του Gary Goodridge είναι γνωστή τα τελευταία χρόνια, για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει.
Στη συνέχεια θα αναφερθούμε σε μερικούς γνωστούς πρώην μαχητές του UFC που ταλαιπωρούνται από το CTE:
Ο πρώην μαχητής ελαφρών βαρών του UFC, Renatu Sobral
Ο πρώτος είναι ο Renatu Sobral. Ο Sobral είχε πολλά προβλήματα υγείας τα τελευταία χρόνια
Ο Sobral (37-12) υπέστη επτά νοκ άουτ κατά τη διάρκεια της 16χρονης καριέρας του. Η βλάβη που προκλήθηκε στον εγκέφαλό του από τα πολλαπλά χτυπήματα, τον οδήγησαν στο να διαγνωστεί με CTE.
Παλεύει με μια ποικιλία συμπτωμάτων εδώ και χρόνια. Αυτά περιλαμβάνουν επιληπτικές κρίσεις, αισθητηριακές βλάβες, προβλήματα ισορροπίας και προβλήματα μνήμης. Η ζημιά που υπέστη ο Sobral κατά τη διάρκεια της καριέρας του τον έχει επίσης τυφλώσει στο αριστερό του μάτι.
Αποσύρθηκε από το άθλημα το 2013 αφού υπέστη συνεχόμενες ήττες με TKO στο Bellator .
Ο πρώην μαχητής βαρέων βαρών του UFC, Tim Hague
Η ζωή του Καναδού βαρέων βαρών Tim Hague έφτασε σε απότομο και συγκλονιστικό τέλος στις 18 Ιουνίου 2017. Δύο ημέρες πριν από τον πρόωρο θάνατό του, ο Hague (21-13) είχε νικηθεί από τον πυγμάχο Adam Braidwood. Η ζημιά από τα δυνατά χτυπήματα του Braidwood, έκανε τον Hague να υποστεί μοιραία εγκεφαλική αιμορραγία, σε ηλικία μόλις 34 ετών.
Ήταν μοβ ζώνη στο Brazilian Jiu Jitsu και στους αγώνες στο κλουβί βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στην δύναμή του, ενώ ήταν ένας αποτελεσματικός παλαιστής στο ταπί.
Η ήττα του κατά πλειοψηφία από τον Chris Tuchscherer στο UFC 109, θεωρείται συχνά ως μια από τις πιο αμφιλεγόμενες αποφάσεις στην ιστορία του UFC. Ο Joe Rogan έφτασε στο σημείο να χλευάσει την απόφαση στον αέρα.
Η οικογένεια του Hague μήνυσε τελικά την πόλη του Edmonton, την KO Boxing Canada και την Edmonton Combat Sports Commission για βαριά αμέλεια. Μετά τον θάνατό του και κατά την νεκροψία, ανακάλυψαν ότι ο Hague είχε CTE. Έχοντας υποστεί πολλές βάναυσες ήττες με νοκάουτ προς το τέλος της καριέρας του στο MMA, ο Hague θα μπορούσε κάλλιστα να υποφέρει ήσυχα για χρόνια πριν από το θάνατό του.
Ο πρώην μαχητής ελαφρών βαρών του UFC Spencer Fisher
Ο Spencer Fisher, τρεις φορές νικητής του UFC "Fight of the Night", αποσύρθηκε από το άθλημα μετά από μια σειρά 3 ηττών.
Ο Fisher ήταν μαθητής του Jeet Kune Do και του Shotokan Karate. Από εκεί, άρχισε να ασχολείται με την πυγμαχία προτού να ασχοληθεί αποκλειστικά με το MMA.
Έχοντας υποστεί πολλές φορές διάσειση κατά τη διάρκεια της μαχητικής του καριέρας, ο Fisher δεν μπορεί να ολοκληρώσει τακτικά τα καθημερινά του καθήκοντα. Κατά τις ιατρικές εξετάσεις αποκαλύφθηκε ότι δεν μπορούσε να περπατήσει ή να πηδήξει με το ένα πόδι.
Σε καθημερινή βάση, ο Fisher υποφέρει από απώλεια μνήμης, ζάλη, κατάθλιψη και έντονους πονοκεφάλους. Ο "The King" έχει προσπαθήσει να βγάλει κάποιο εισόδημα κάνοντας μαθήματα ΜΜΑ σε ένα κοντινό γυμναστήριο τα τελευταία χρόνια. Δυστυχώς, η εξουθενωτική φύση των συμπτωμάτων του, συχνά τον εμποδίζει από το να τα κάνει με συνέπεια.
Όταν ρωτήθηκε για την τραγική κατάσταση της υγείας του Fisher νωρίτερα φέτος, ο πρόεδρος του UFC Dana White δήλωσε:
"Δεν είναι ο πρώτος και σίγουρα δεν θα είναι ο τελευταίος. Αυτό είναι ένα άθλημα επαφής και οποιοσδήποτε το έχει κάνει νεότερος, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου, αντιμετωπίζει προβλήματα στον εγκέφαλο. Είναι μέρος της δουλειάς".
Ο Fisher ήταν δημοφιλής μαχητής του UFC για επτά χρόνια. Όταν μια μη φυσιολογική τομογραφία εγκεφάλου τερμάτισε την καριέρα του το 2013, πήγε να εργαστεί για το UFC.
Ήταν 13 Ιανουαρίου 2017 όταν ο τότε επικεφαλής νομικός διευθυντής του UFC ενημέρωσε την Emily Fisher, ότι οι υπηρεσίες του συζύγου της, δεν θα χρειάζονταν πλέον.
"Σε ό,τι αφορά τη συμφωνία του ανεξάρτητου συνεργάτη Spencer, που λήγει στις 30 Απριλίου 2017, δυστυχώς η νέα εταιρεία δεν πρόκειται να την ανανεώσει. Αυτή η απόφαση δεν έχει τίποτα προσωπικό με τον Spencer, η νέα εταιρεία προσπαθεί απλώς να μειώσει το κόστος.
Ξέρω ότι δεν είναι τα νέα που θέλατε να ακούσετε, αλλά σας παρακαλώ να ξέρετε ότι εκτιμούμε τον χρόνο του Spencer στο UFC και ευχόμαστε σε αυτόν, σε εσάς και την οικογένειά σας ό,τι καλύτερο".
Ο τερματισμός του συμβολαίου του Fisher βοήθησε τη νέα ιδιοκτησία του UFC να μειώσει κατά 6.000.000 δολάρια τα επιχειρηματικά έξοδα. Αυτό γιατί όπως θα δούμε παρακάτω και άλλοι πρώην μαχητές, όπως ο Chuck Liddell και ο Matt Hughes, θα άκουγαν κάτι παρόμοιο.
Το UFC είναι μια επιχείρηση, οι μαχητές είναι ένα προϊόν και κάποια στιγμή, το πηγάδι θα στέγνωνε. Ο Fisher, ωστόσο, πίστευε ότι ο White θα καταλάβαινε κάτι, θα έβρισκε κάποιον τρόπο να τον κρατήσει να δουλεύει, θα τον έκανε χρήσιμο. Καθώς τα συμπτώματά του χειροτέρευαν, έγραψε μεγάλα κείμενα ζητώντας βοήθεια, ρωτώντας τι μπορούσε να κάνει για να κερδίσει τα χρήματά του, προσπαθώντας να προσελκύσει την καρδιά του αφεντικού του. Για αρκετό καιρό ο White του έστελνε κάθε μήνα 5.000 δολάρια, αλλά αφότου η εταιρεία πουλήθηκε για περίπου 4 δισεκατομμύρια δολάρια, η White σταμάτησε να ανταποκρίνεται.
Τον μήνα που εμφανίστηκε το email του δικηγόρου, η ασφάλιση υγείας του Spencer είχε φθάσει σχεδόν στα 550 δολάρια το μήνα και η Emily είχε ήδη γράψει μια έκκληση στον δικηγόρο του UFC. Είχε γράψει πώς είχε παρατήσει την εργασία πλήρους απασχόλησης που είχε για να φροντίζει τον σύζυγό της και τα παιδιά τους. Ο Spencer είχε πρόσφατα αξιολογηθεί από έναν νευρολόγο ως μόνιμα ανάπηρος και ανίκανος να εργαστεί. Η Emily χρειαζόταν ιατρικά αρχεία για να μπορέσει να συνεχίσει τη θεραπεία του, αλλά είπε ότι η τελευταία κλινική όπου το UFC είχε στείλει τον Spencer αρνήθηκε να δημοσιοποιήσει τα αρχεία, παραπέμποντάς την στο UFC. Όταν οι αθλητικές επιτροπές είχαν αρνηθεί να χορηγήσουν άδεια στον Spencer, το UFC είχε προσφέρει βοήθεια. Τώρα, φάνηκε ότι η βοήθεια τελείωσε.
Ο Fisher δεν έβγαλε ποτέ πολλά χρήματα. Πριν η Reebok γίνει ο αποκλειστικός χορηγός ένδυσης, έβγαζε έως και 200.000 δολάρια τον χρόνο. Δύο φορές, έφτασε κοντά σε μια διεκδίκηση του παγκόσμιου τίτλου. Έζησε μια ζωή μέτριας φήμης.
Ο πρώην πρωταθλητής ελαφρών βαρών UFC Chuck Liddell
Ο Chuck Liddell μπορεί να πάσχει από χρόνια τραυματική εγκεφαλοπάθεια (CTE) σύμφωνα με την εν διαστάσει σύζυγό του.
Ο Liddell και η σύζυγός του, Heidi, έχουν εμπλακεί σε μια μάχη για την επιμέλεια των δύο παιδιών τους. Η Liddell υπέβαλε αίτηση διαζυγίου τρεις ημέρες μετά τη σύλληψή του με την κατηγορία του πλημμελήματος οικιακής φροντίδας τον Οκτώβριο του 2021. Ο Liddell πήγε στη φυλακή εκείνο το βράδυ, αλλά το γραφείο του Εισαγγελέα επέλεξε να μην κατηγορήσει τον ίδιο ή τη σύζυγό του για το περιστατικό.
Η Liddell δήλωσε επίσης ότι ο Chuck είχε πολλή παράνοια και την κατηγόρησε για πολλά πράγματα. Ανησύχησε επίσης πολύ ότι επρόκειτο να την εγκαταλείψει αφού έχασε τη δουλειά του το 2017. Η Liddell ισχυρίστηκε επίσης ότι ο Chuck γίνεται όλο και πιο βίαιος. Δήλωσε ότι αυτό το τελευταίο πράγμα που συνέβη δεν ήταν τυπικό και ανησυχούσε ότι είχε υποστεί τραυματικό εγκεφαλικό τραύμα», ανέφερε η έκθεση.
"Ο Chuck ήταν βίαιος με μέλη που δεν ήταν μέλη της οικογένειας. Έβγαλε νοκ άουτ φίλους όταν προσπάθησαν να τον βοηθήσουν και συνηθίζει να χτυπά ανθρώπους για ναρκωτικά στο δρόμο. Ο Chuck αγαπούσε να παλεύει και δεν θα άφηνε κάποιον να ξεφύγει από τη μάχη του. Μάλωνε με κόσμο και χτυπούσε κόσμο από τότε που ήταν στο Νηπιαγωγείο".
Όταν ρωτήθηκε εάν είχε συγκεκριμένες ανησυχίες για τον Liddell, σε σχέση με τη σωματική του υγεία, η κα Liddell απάντησε, "Ναι, έχει τεθεί νοκ άουτ πολλές φορές και έχει CTE. Δεν μπορεί να θυμηθεί πράγματα και κολλάει στην ομιλία. Θα έχει άνοια ή Αλτσχάιμερ. Έχει τρομερή υπνική άπνοια".
Σε ό,τι αφορά την ψυχική του υγεία, η Heidi Liddell εξέφρασε την ανησυχία της σχετικά με την κατάθλιψη του Chuck, τη συνεχή ανάγκη του να δραπετεύσει μέσω των ναρκωτικών και του αλκοόλ και την παρορμητικότητά του, ανέφερε η έκθεση.
Ο Liddell έχασε πέντε από τους τελευταίους έξι αγώνες του στο UFC, με τέσσερις από αυτούς να λήγουν με νοκ άουτ. Η Αθλητική Επιτροπή της Πολιτείας της Καλιφόρνια ενέκρινε ανεύθυνα την επιστροφή του στα κλουβιά στα τέλη του 2018, η οποία είχε ως αποτέλεσμα άλλη μια ήττα με νοκ άουτ.
Η Claudia Gadelha αποκαλύπτει ότι η "σοβαρή διάσειση" την οδήγησε σε πρόωρη αποχώρηση από το UFC
Η πρώην διεκδικήτρια του τίτλου του πρωταθλήματος γυναικών στο UFC Claudia Gadelha, ανακοίνωσε την αιφνιδιαστική απόσυρσή της από το MMA σε ηλικία 33 ετών. Τώρα, η "Claudinha" αποκαλύπτει τον λόγο για τον οποίο αποφάσισε να αποχωρήσει.
Κατά τη διάρκεια μιας πρόσφατης συνέντευξης στο Mundo da Luta, η Gadelha αποκάλυψε ότι η αιτία ήταν μια "σοβαρή διάσειση" και συνεχείς πονοκέφαλοι λόγω επαναλαμβανόμενων τραυμάτων στο κεφάλι, που τελικά την ανάγκασαν να πάρει την απόφαση να προστατέψει την υγεία της και να σταματήσει να αγωνίζεται.
"Ένιωθα δυνατούς πονοκεφάλους. Μετά από κάποιες εξετάσεις, ανακαλύψαμε ότι είχα υποστεί σοβαρή διάσειση. Οι γιατροί με έβαλαν να το φροντίζω για πολύ καιρό και όταν μου επέτρεψαν να προπονηθώ ξανά, άρχισα να νιώθω αυτόν τον πολύ δυνατό πόνο", είπε πριν εξηγήσει πόσο βασανιστικοί ήταν πραγματικά οι πονοκέφαλοι.
"Σαν ένα μαχαίρι που μαχαιρώνει το κρανίο μου, για να μην αναφέρω τη ζάλη και τη ναυτία. Τότε ήταν που αποφάσισα να αποσυρθώ οριστικά. Δεν είχα πια όρεξη για προπόνηση ή μάχη".
Το UFC κυκλοφόρησε ένα εκτενές και λεπτομερές έγγραφο σχετικά με τις διασείσεις νωρίτερα αυτό το έτος, που περιέχει τα βελτιωμένα πρωτόκολλα για τραυματισμένους μαχητές. Επιπλέον δώρισε 1.000.000 δολάρια στην κλινική του Κλίβελαντ για να βοηθήσει στην έρευνα για την υγεία του εγκεφάλου.
Ο Conor ανέβασε στον λογαριασμό του στο Twitter ένα "ΜΜΑ δεν θα σε ξεχάσω ποτέ" και όλοι αναρωτιούνται τι ήθελε να πει ο ποιητής.
Απλά ο άνθρωπος δήλωσε ότι τέλειωσε η καριέρα του στο οκτάγωνο του ΜΜΑ και σειρά έχει το σινεμά.
Λίγο η ηλικία, λίγο το ότι είχε να παίξει πολύ καιρό, λίγο οι τραυματισμοί, είναι και τα όχι και τόσο ευκαταφρόνητα 200.000.000 που έβγαλε από την μέχρι τώρα καριέρα του, είπε να κάνει και κάτι άλλο στη ζωή του.
Ε λοιπόν θα παίξει σε ταινία η οποία θα προβληθεί από την Amazon Prime. Πρωταγωνιστής θα είναι ο Jake Gyllenhaal και ο τίτλος της θα είναι "Road House".
Η ταινία είναι remake της πρώτης έκδοσης του 1989 στην οποία έπαιζαν οι Patrick Swayze, Kelly Lynch, Sam Elliot, Ben Gazzara, Jeff Healey, and Julie Michaels.
Πάρτε μια ιδέα:
Στην πρωτότυπη έκδοση, ο χαρακτήρας που έπαιζε ο Swayze έπιασε δουλειά ως "πόρτα" σε ένα μπαρ στο Missouri. Στο remake, ο Gyllenhaal θα υποδυθεί έναν πρώην μαχητή του UFC που αναλαμβάνει την ίδια δουλειά σε ένα μπαρ στο Florida Keys.
Τώρα για το Conor, η εκπρόσωπός του Karen Kessler δήλωσε ότι ο πελάτης της δεν σκέφτεται να αποχωρήσει από τους αγώνες αλλά μάλλον δεν έπεισε κανέναν.
ΟKhabib Nurmagomedovήταν ίσως ο καλύτερος μαχητής του ΜΜΑ όλων των εποχών. Μεγάλος τεχνίτης τουSamboέκανε λαμπρή πορεία με μεγαλύτερες επιτυχίες τις νίκες του στο
Παγκόσμιο πρωτάθλημα το 2009 στο Κίεβο πρώτη θέση στα −74 κιλά
Παγκόσμιο πρωτάθλημα το 2010 στη Μόσχα πρώτη θέση στα −82 κιλά
Στο ΜΜΑ αγωνίστηκε από 2008 έως το 2020. Έδωσε συνολικά 29 αγώνες και τους κέρδισε όλους. Τους 8 με νοκάουτ, τους 11 με υποβολή και τους 10 με απόφαση.
Αποσύρθηκε στα 33 του έχοντας συγκεντρώσει 40.000.000 δολάρια.
Το βίντεο που ακολουθεί είναι ένα σύντομο ντοκιμαντέρ για την πορεία του και τις μεγάλες του νίκες. Πολύ καλές λήψεις, ωραία εικόνα και σκηνοθεσία.
ΗVanessa Demopoulosγεννήθηκε στο Columbus του Ohio, στις 22 Σεπτεμβρίου 1988. Οι γονείς της και οι παππούδες της τη μεγάλωσαν στην Ελλάδα, καθώς είναι η μισή Ελληνίδα και τα ελληνικά ήταν η πρώτη της γλώσσα.
Τα παιδικά της χρόνια δεν θα τα λέγαμε και ιδανικά. Ήταν γεμάτα τσακωμούς και αποβολές από τα σχολεία.
Ως έφηβη έμπλεξε με τα ναρκωτικά και έμεινε άστεγη. Αργότερα, στα 20 της ακολούθησε τα βήματα της μητέρας της και έγινε χορεύτρια εξωτικών χορών.
Στα 21 της όμως αρχίζει μια εντυπωσιακή αναγέννηση που κρατά μέχρι σήμερα. Τελειώνει με τις καταστροφικές εξαρτήσεις, εγκαταλείπει τον χορό και αρχίζει να προπονείται συστηματικά στο ΜΜΑ.
Στις 27 Οκτωβρίου του 2012 δίνει τον πρώτο επαγγελματικό της αγώνα στο ΜΜΑ. Και νικά. Από τότε έχει δώσει συνολικά 12 αγώνες, έχοντας νικήσει στους 8 και γνωρίσει την ήττα στους 4.
Έγινε επαγγελματίας το 2017.Πλέον αγωνίζεται στο UFC. Είναι η“Lil Monster”.Ο τελευταίος αγώνας ήταν στις 25 Ιουνίου 2022, πριν μερικές μέρες.
Θεωρείται σαν μία από τις πιο εντυπωσιακές αγωνιζόμενες της κατηγορίας strawweight του UFC που συμμετέχει. Βρίσκεται στην θέση 66 της παγκόσμιας κατάταξης.
Είναι 33 χρονών και έχει:
Ύψος: 1,57 m Βάρος: 52 kg,
Όσον αφορά τα οικονομικά της, η κύρια πηγή του εισοδήματός της είναι οι αγώνες. Στο ΜΜΑ δεν υπάρχει σταθερός μισθός. Το MMA εγγυάται ότι θα πληρώσει ανεξάρτητα από τη νίκη ή την ήττα. Επιπλέον, υπάρχουν διάφορα μπόνους όπως το μπόνους νίκης, ο αγώνας της βραδιάς και πολλά άλλα.
Άλλη σημαντική εσόδων είναι πολλά χρήματα που έρχονται από χορηγίες. Από το 2022, η καθαρή της περιουσία είναι 0,2 εκατομμύρια δολάρια.
Είναι ενεργή στο Instagram με 61,7 χιλιάδες followers. Η σελίδα της στο IG είναι γεμάτη από τις εξωτικές της φωτογραφίες και το MMA.
