Δείτε LIVE τους αγώνες του 54ου All Japan Open Karate Championship της WKO Shinkyokushinkai από την Ιαπωνία.
Οι αγώνες αυτοί είναι η 2η μέρα του πρωταθλήματος.
Άψογη οργάνωση και αναμένονται να συνεχιστούν οι πολύ καλοί αγώνες.
Δείτε LIVE τους αγώνες του 54ου All Japan Open Karate Championship της WKO Shinkyokushinkai από την Ιαπωνία.
Οι αγώνες αυτοί είναι η 2η μέρα του πρωταθλήματος.
Άψογη οργάνωση και αναμένονται να συνεχιστούν οι πολύ καλοί αγώνες.
Στο διάρκειας σχεδόν 6 ωρών βίντεο, βλέπουμε όλους τους αγώνες του 54ου All Japan Open Karate Championship της WKO Shinkyokushinkai από την Ιαπωνία.
Οι αγώνες αυτοί έγιναν χθες και είναι η πρώτη μέρα των αγώνων.
Άψογη οργάνωση και πολύ καλοί αγώνες.
Το Ασιατικό Πρωτάθλημα Kudo 2022 έγινε πριν μια εβδομάδα στο Sendai City Gymnasium, της επαρχίας Miyagi.
Αποτελεί τον τελικό αγώνα επιλογής για το 6th World Kudo Championships που θα γίνει το 2023 στην Ιαπωνία.
Δείτε τις καλύτερες στιγμές:
Ημερομηνία: 6 Νοεμβρίου 2022
Τοποθεσία: Fukushima Toyota Crown Arena
Εκδήλωση: 27ο Πρωτάθλημα Karate Senior
Σύστημα: SHINKYOKUSHINKAI
Τελικός αγώνας
Οι αντίπαλοι:
Fumio Kumada εναντίον Hiroyuki Shinozaki
Ηλικίες 65 και 70 ετών
Respect!
Το Kudo, η δημιουργία του Takashi Azuma, έχει μεγάλη παρουσία και στην Κορέα. Ένα δυναμικό και έξυπνο στυλ που βασίζεται στο Kyokushin και το Judo, αλλά δέχεται και “καλές ιδέες” από άλλα στυλ, κερδίζει και τους Κορεάτες, παρά το ότι και αυτοί έχουν πολλές και δημοφιλείς πολεμικές τέχνες.
Εδώ βλέπουμε εξετάσεις από το Daedosuk Kudo, το αρχηγείο του Kudo στην Κορέα.
Το βίντεο είναι πολύ καλό γιατί, εκτός από το τεχνικό μέρος που παρουσιάζει, “βγάζει” και το πνεύμα της προσπάθειας και της υποστήριξης της ομάδας, που υπήρχε παλιά στις αυθεντικές πολεμικές τέχνες και που τώρα, σε μεγάλο βαθμό, έχει χαθεί.
Ίσως και αυτό να είναι η πραγματική δύναμη του Kudo, την οποία ο νέος αρχηγός πιστεύουμε ότι θα διατηρήσει και θα ενισχύσει.
Ο Masutatsu Oyama όταν δημιουργούσε το Kyokushin, ήθελε να παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο στυλ αυτοάμυνας, εμπνευσμένο από τα στυλ που είχε μάθει, από Judo, Shotokan, Goju Ryu μέχρι και πάλη και παραλλαγές των στυλ αυτών.
Ο Akira Masuda γεννήθηκε στις 22 Μαΐου 1962, στην Kanazawa του νομού Ishikawa της Ιαπωνίας και είναι υψηλόβαθμος εκπαιδευτής του Kyokushin Kaikan.
Στο γυμνάσιο ήταν αρχηγός του σχολικού συλλόγου Judo.
Όταν ήταν 16 ετών, εντάχθηκε στο Kyokushin Kaikan Ishikawa Dojo.
Σε ηλικία 19 ετών έλαβε για πρώτη φορά στο τουρνουά All Japan.
Τον Μάρτιο του 1991 ολοκλήρωσε το Kumite 100 ανδρών υπό την επίβλεψη του Mas Oyama.
Παρέμεινε κορυφαίος αθλητής στα τουρνουά Kyokushin All Japan, κερδίζοντας τους Michel Wedel, Gerard Gordeau και Michael Thompson. Αγωνίστηκε και έχασε από τον Andy Hug, ωστόσο ο Hug δεν μπόρεσε να περπατήσει μετά τον αγώνα.
Το 1990 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο 22ο τουρνουά Kyokushin All Japan και το 1991 κατέλαβε τη 2η θέση στο 5ο Παγκόσμιο Τουρνουά Καράτε.
Είναι ο Shihan του Kyokushin Kaikan Masuda Dojo. Το 2007 ο Masuda δημοσίευσε το βιβλίο "Freestyle Karate" και το 2009 δημοσίευσε το "Masuda Akira - Go, Budojin toshite Ikiru".
Με όλα τα παραπάνω βλέπουμε ότι είναι ένας εξαιρετικός τεχνίτης, με σκληρή εκπαίδευση από τον ίδιο τον δημιουργό του συστήματος και με γνώση της αρχικής μορφής του Kyokushin.
Το Kyokushin όπως βλέπουμε, στην αυθεντική μαχητική του εκδοχή, δεν είναι μόνο γροθιές στο στήθος, ατέλειωτα low kicks και θεαματικά ψηλά κυκλικά λακτίσματα.
Εδώ βλέπουμε τις τεχνικές grappling που περιλαμβάνει το αυθεντικό Kyokushin, και που του δίνουν άλλη διάσταση.
Το low kick, το κυκλικό λάκτισμα στα πόδια, έχει μπει στη ζωή του κάθε μαχητή των αθλημάτων επαφής. Muay Thai, Kickboxing, MMA, Kyokushin και όχι μόνο, το έχουν για τα καλά στο ρεπερτόριό τους.
Τι γίνεται όταν μας επιτίθεται κάποιος με την τεχνική αυτή, στην προπόνηση, στον αγώνα ή στο δρόμο;
Υπάρχουν δύο τύποι αντίδρασης. Παθητική αντίδραση και ενεργητική αντίδραση.
Στην πρώτη βάζουμε συνήθως το καλάμι του δικού μας ποδιού να απορροφήσει την κρούση. Είναι άμυνα που έχει ρίσκο γιατί υπάρχει κρούση με δύο ίδια “εργαλεία”, που ελπίζουμε να πάνε όλα καλά, να αντέξει το πόδι μας, να μην επηρεαστεί η ισορροπία μας, να μην “ξεραθεί” το πόδι, και να μην μας γυρίσει ο αντίπαλος σε γωνία που δεν μπορούμε να αντιδράσουμε άμεσα. Διατηρεί ο άλλος την πρωτοβουλία των κινήσεων και σε κάθε περίπτωση έχει έρθει πολύ κοντά, οπότε μας φθάνουν τα χέρια του.
Στην δεύτερη κατηγορία, έχουμε την ενεργητική άμυνα. Κάνουμε ενέργεια που αποτρέπει την ολοκλήρωση της επιθετικής κίνησης. Είναι πιο ασφαλής, δεν καταπονείται το σώμα μας με καμία κρούση, δεν υπάρχει φθορά, του επηρεάζουμε τη ισορροπία, του αλλάζουμε την γωνία, δεν μπορεί να μας χτυπήσει άμεσα, παίρνουμε πλέον εμείς την πρωτοβουλία, ερχόμαστε εμείς κοντά του, οπότε τον βάζουμε μέσα στην απόσταση των χεριών μας.
Το κρίσιμο μέγεθος είναι η χρονική στιγμή που ξεκινά η δική μας κίνηση.
Αν ξεκινήσουμε νωρίτερα, ο αντίπαλος θα το δει και θα ακυρώσει την επίθεση. Έτσι θα βρεθούμε εκτεθειμένοι με το πόδι στον αέρα και αυτός με τα δύο στο έδαφος. Απλά του δώσαμε την πρωτοβουλία. Μόλις χάσαμε.
Αν ξεκινήσουμε αργότερα, είμαστε εκτεθειμένοι, με το ένα πόδι στον αέρα, το πόδι που πατά έχει φορτωθεί όλο το βάρος και το low που έρχεται, χτυπά ανενόχλητο και “κόβει” τη βάση μας. Και η επίθεση του αντιπάλου μόλις άρχισε και υπάρχει και συνέχεια.
Η τέλεια στιγμή είναι να ξεκινήσουμε μαζί. Γιατί προλαβαίνουμε πάντα; Γιατί ο αντίπαλος εκτελεί κυκλική κίνηση και εμείς ευθεία. Φθάνουμε πρώτοι. Με τον τρόπο αυτό η ροπή επιστρέφει σε αυτόν που την αναπτύσσει, τον αντίπαλο. Έτσι φεύγει πίσω, χωρίς καλή βάση, χωρίς οργανωμένη άμυνα, χωρίς ισορροπία. Μπαίνουμε και τελειώνουμε τη δουλειά.
Μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε τη στιγμή και να συντονιζόμαστε με την κίνηση του επιτιθέμενου; Η απάντηση είναι ναι και μπορούν να το κάνουν όλοι. Η μαγική λέξη είναι εξάσκηση. Δεν αξίζει τον κόπο;
Το τηλεοπτικό σόου “Οι καλύτεροι αγώνες πολεμικών τεχνών” συνέχισαν και ολοκληρώθηκαν με τον μεγάλο τελικό.
Οι μαχητές είναι πραγματικά πολύ καλοί τεχνίτες, έμπειροι και πολύ γυμνασμένοι.
Εδώ βλέπουμε τους υπόλοιπους αγώνες.
Kudo vs Jujitsu και Boxing vs Kickboxing
Wushu vs Combat Taekwondo και Sambo vs Jujitsu
Sambo vs Jeet Kune Do Wushu vs Kickboxing και
ο Τελικός μεταξύ Sambo vs Kickboxing
Όπως έλεγε σε μια συνέντευξή του ο Lou Reed, σε μια από τις πρώτες συναυλίες του, είχε ακροατήριο 50 άτομα. Μόνο που οι 35 από αυτούς, μετά την συναυλία, δημιούργησαν τα δικά τους συγκροτήματα.
Αυτός είναι ίσως ο πιο απλός ορισμός του επιδραστικού.
Ο Masutatsu Ōyama έδειξε την αξία του όχι μόνο άμεσα σαν μαχητής και εκπαιδευτής, αλλά και σαν δημιουργός μιας ολόκληρης τεχνοτροπίας που ενέπνευσε πολλούς, είτε να ακολουθήσουν τον Δρόμο του, είτε τους άνοιξε τους ορίζοντες για να δημιουργήσουν και αυτοί τα δικά τους συστήματα.
Για του λόγου το αληθές
Όλοι είναι καλοί στο άθλημά τους, έχουν επιτυχίες, παίρνουν πρωταθλήματα, γίνονται γνωστοί. Αλλά τι συμβαίνει όταν αντιμετωπίζουν κάποιον άλλο, επίσης επιτυχημένο, από διαφορετικό στυλ;
Θέλοντας μια απάντηση σε αυτό το ερώτημα, η Κορεάτικη τηλεόραση διοργάνωσε στο στούντιό του ένα Πρωτάθλημα, ίδιας λογικής με αυτό που έγινε και πριν ένα χρόνο με μεγάλη επιτυχία.
Η διαφορά τώρα είναι το ντεκόρ, πιο θεατρικό, είναι σε στούντιο, έχει εικόνα πιο νυχτερινή, αλλά κυρίως έχει πραγματικά κορυφαίους μαχητές.
Οι 12 τεχνίτες είναι σχεδόν όλοι μέλη είτε μέλη εθνικών ομάδων για χρόνια, πρωταθλητές και εκπαιδευτές, είτε επαγγελματίες με 50 αγώνες και ένας είναι μαθητής του Khabib Nurmagomedov.
Η οργάνωση είναι υποδειγματική, από ανθρώπους που γνωρίζουν τέλεια τον χώρο.
Τα στυλ που συμμετέχουν:
Kyokushin vs Jiu-Jitsu και Shin Kyokushin vs Boxing
Kudo vs Pro Wrestling και Jeet Kun Do vs Muay Thai
Η Naomi Ali είναι μητέρα και νοσοκόμα πλήρους απασχόλησης. Είναι μικροκαμωμένη, μόλις 60 κιλά. Αν την συναντήσετε στο νοσοκομείο του Sydney που εργάζεται, ή ακόμα χειρότερα στο δρόμο, καλό θα ήταν να κάνετε γρήγορα αυτό που θα σας πει και να μην σας μπουν ιδέες από την γλυκιά συμπεριφορά. Γιατί θα έχετε απέναντί σας την καλύτερη αθλήτρια του Kyokushin στον κόσμο.
Και το σημαντικότερο, την πρώτη γυναίκα που πέρασε την δοκιμασία των 100 Kumite.
Η δοκιμασία αυτή, επινόηση του δημιουργού του Kyokushin Masutatsu Oyama, είναι πέρα από τους αγώνες και τις αθλητικές επιδόσεις. Έχει την αύρα της εποχής των πραγματικών πολεμικών τεχνών των προηγούμενων αιώνων.
Δεν είναι τυχαίο ότι από το 1964 που υπάρχει το Kyokushin, έχουν κατακτήσει τίτλους εθνικούς, ηπειρωτικούς και παγκόσμιους, εκατοντάδες αθλητές. Αλλά το τεστ των 100 Kumite το έχουν περάσει λιγότερο από 30 άτομα. Όλα εκτός από 1 είναι άνδρες.
Όλοι αυτοί κατέχουν μια ξεχωριστή θέση στον κόσμο του Karate και έχουν αποσπάσει τον παγκόσμιο έπαινο, αφού το σωματικό και ψυχικό σθένος που έχουν επιδείξει είναι σχεδόν υπεράνθρωπο.
Όμως στις 4 Ιουλίου 2004 επρόκειτο να γραφεί ιστορία. Πρωταγωνίστρια η Naomi Ali.
Μεγαλώνοντας στο Tamworth της Νέας Νότιας Ουαλίας, η Naomi ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με το Kyokushin Karate το 1995. Ο πρώτος της εκπαιδευτής ήταν ο Sensei Mark Tyson. Όταν είχε φθάσει στην μπλέ ζώνη, μετακόμισε στο Sydney, για να προπονηθεί στο AKKA Honbu, το αρχηγείο του Αυστραλιανού Kyokushin, στο Bondi Junction. Εκεί θα την αναλάμβανε ο Hanshi John Taylor, με τον οποίο και έφθασε στην μαύρη ζώνη.
Όπως θυμάται ο Taylor, από την πρώτη μέρα φάνηκε ότι ήταν πολύ πειθαρχημένη και δυνατή. Βέβαια το μέγεθός της ήταν τόσο μικρό, που θα έκανε έναν αθλητή Ολυμπιακών αγώνων να ντρέπεται.
Με την καθοδήγηση του Taylor, η αγωνιστική καριέρα της Naomi απογειώθηκε. Η σχετικά άγνωστη ακόμη Naomi, πήγε το 1997 στην Ιαπωνία και αγωνίστηκε στο All Japan Open Kyokushin Female Full Contact Championship, που διοργανώθηκε από τον οργανισμό IKO-Matsushima.
Και κατέκτησε την 1η θέση.
Ήταν η πρώτη μη - Γιαπωνέζα που επιτύγχανε αυτή την επιτυχία.
Και δεν σταμάτησε εκεί. Κατέκτησε
Τι είχε σειρά;
Το 2000, πάντα με την καθοδήγηση του Hanshi John Taylor, πέρασε την δοκιμασία των 50 Kumite. Αντίπαλοι μόνο άνδρες.
Τότε ήταν που άρχισαν να συζητούν το ενδεχόμενο της συμμετοχής της στη δοκιμασία των 100 Kumite. Πολύ σκληρό, πόσο μάλλον για την μικροκαμωμένη Naomi.
"Μου είπε ότι ήθελε να αγωνιστεί μόνο με μαύρες ζώνες και άνδρες!" λέει ο Hanshi Taylor.
Η αλήθεια είναι ότι δεν είχε μείνει και κάποιος άλλος στόχος να επιτύχει.
Η απάντηση σε αυτή την απόλυτη πρόκληση, ήταν πολύ συγκεκριμένη.
Προπόνηση 7 μέρες την εβδομάδα, δύναμη και αντοχή. Τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων εκτός γυμναστηρίου και ταχύτητες.
Στο dojo τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα έβγαζε 100 γύρους στον σάκο. Οι γύροι ήταν των 3 λεπτών. Συνολικός χρόνος, περισσότερο από τρεισήμισι ώρες.
Αφού οι αντίπαλοι θα ήταν όλοι άνδρες, όλοι πιο μεγαλόσωμοι από αυτήν, έπρεπε να αποκτήσει δύναμη. Δηλαδή βάρη 3 φορές την εβδομάδα. Βαριές άρσεις, σύνθετες κινήσεις και ασκήσεις ειδικά για το Karate.
Και βέβαια 3 φορές Kumite την εβδομάδα.
Μερικούς μήνες αργότερα, ήρθε η μέρα της δοκιμασίας. Θα γινόταν στο Castellozorian Club, Anzac Parade, Kingsford, στο Sydney. Είχαν μαζευτεί 20 εκπαιδευτές από 3 έως 8 Dan που θα αγωνίζονταν μαζί της κυκλικά.
Μεταξύ των παρευρισκόμενων ήταν ο Shihancho Gary Viccars, ο οποίος είχε ταξιδέψει από τη Βικτώρια για να κρίνει την εκδήλωση. Η δουλειά του ήταν να επιτηρεί την σωστή εφαρμογή των κανόνων.
Αυτοί ήταν:
Στη 1:00 μ.μ. άρχισε η δοκιμασία. Οι αγώνες είχαν γρήγορο ρυθμό και η Ali πέρασε μερικά καλά χτυπήματα.
Φθάνοντας τους 50 αγώνες το κοινό είχε αρχίσει ήδη να την ενθαρρύνει.
Η Sensei Ali πιστεύει ότι η εμπειρία της δοκιμασίας των 50 kumite που είχε ήδη περάσει την βοήθησε να διαχειριστεί τους 50 πρώτους αντιπάλους.
Μετά το 50 είχε συνείδηση των τραυματισμών που είχε ήδη "μαζέψει".
Στους 50-60 πιέστηκε πολύ σκληρά. υπήρχαν αρκετοί που πίστευαν ότι δεν θα έφθανε ως το τέλος.
Τα χτυπήματά της είχαν ήδη αρχίσει να χάνουν την έκρηξή τους.
Ήταν άδεια από ενέργεια σε τέτοιο βαθμό, που δυσκολευόταν να πιει υγρά, λόγω των χτυπημάτων στην κοιλιά και της ξηρότητας του στόματός της.
Είχε επίσης σκίσει το δέρμα κάτω από τα πόδια και η κίνησή της ήταν πιο δύσκολη.
Αργότερα έμαθε ότι είχε σπάσει και το στέρνο της, το χέρι και μερικά δάχτυλα των ποδιών. Στο σημείο αυτό και μετά υπήρχε μια θολούρα.
Καθώς πλησίαζε στο τέλος, η θολούρα θα εξαφανιζόταν και θα μετατρεπόταν σε μια οξυμένη συνειδητοποίηση του επικείμενου επιτεύγματος. Οι επευφημίες του πλήθους την στήριζαν όρθια, αφού το σώμα της είχε ξοδέψει όλα τα αποθέματά του.
Στους τελευταίους 10 αγώνες προσπαθούσε να μείνει όρθια και να προστατεύει τον εαυτό της.
Ο 100ος αντίπαλος ήταν ο Δάσκαλός της. Η δοκιμασία διάρκεσε συνολικά 3 ώρες.
Ο θόρυβος που ακολούθησε ήταν απερίγραπτος. Όλες οι μεγάλες σκληρές μαύρες ζώνες ήταν με δάκρυα στα μάτια. Η Naomi ήταν σχεδόν αναίσθητη στα πόδια της, δεν μπορούσε να μιλήσει και ήταν σοβαρά αποπροσανατολισμένη.
Αυτό που θυμάται μετά το τέλος είναι οι επευφημίες, η τεράστια ανακούφιση και ικανοποίηση που ένοιωθε και η άμεση μεταφορά της στο νοσοκομείο για να αντιμετωπισθεί η εσωτερική αιμορραγία.
Όμως τις επόμενες μέρες η λίστα των τραυματισμών μεγάλωσε.
Η Sensei Ali είχε υποστεί βλάβη στα νεφρά, ένα κάταγμα στέρνου, σπασμένα δάχτυλα των ποδιών, ένα σπασμένο δάχτυλο και αμέτρητα κοψίματα και μώλωπες. Ανήμπορη να περπατήσει τις μέρες που ακολούθησαν, θυμάται ότι την παρακινούσε η εισροή μηνυμάτων υποστήριξης από όλη την κοινότητα του Karate.
Ο Shihancho Gary Viccars μετά τον 50ο αγώνα, ανακοίνωσε στο πλήθος, πως ό,τι κι αν συμβεί από εδώ και πέρα, θα είναι ένα νέο σύνορο όπου καμία γυναίκα δεν είχε πάει πριν.
Ο ίδιος ίσως έδωσε την καλύτερη περιγραφή για ότι συνέβη εκείνη τη μέρα: "Είδαμε πραγματικά τα καλύτερά της και είχαμε το προνόμιο να είμαστε εκεί".
Modern boxing promotion looks bigger than ever. Bigger events. Bigger budgets. More visibility. But underneath that surface, there’s a gro...