Πριν μερικές ώρες ο "El Greco" της Streetfight διοργάνωσης KING OF THE STREETS έδειξε ότι βρίσκει τον δρόμο του.
Το πρώτο "θύμα" ήταν ο Πολωνός streetfighter "WĄSU".
Όπως είχαμε αναφέρει σε προηγούμενη ανάρτησή μας για τον "El Greco",
"Ο Χρήστος Ναβροζίδης, είναι ο πρώτος Έλληνας μαχητής που συμμετέχει σε αγώνες του είδους.
Ο “El Greco” είναι παλαιστής της ελευθέρας πάλης. Υπήρξε Πρωταθλητής Ελλάδας, 4ος στον κόσμο στο Μαρόκο το 2013 και 3ος στους Μεσογειακούς στην Ιταλία το 2015".
Η προηγούμενη εμφάνισή του ήταν καλή, είχε ψυχή και άψογη παλαιστική τεχνική, αλλά όχι το ρεπερτόριο των χτυπημάτων και τα "τελειώματα" στο έδαφος.
"Τα αποτελέσματα αυτά δεν έχουν τόσο σημασία. Σημασία έχει ότι υπάρχει πολύ καλή βάση, η πάλη, έχει μεγάλη εμπειρία σαν αθλητής και μπορεί να γίνει εξαιρετικός striker. Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι αν και η απόσταση μεταξύ των δύο προηγούμενων αγώνων του (KING OF THE STREETS και WOTORE) ήταν μικρή, (άρχισαν να φαίνονται τα πρώτα χτυπήματα χεριών. Μπορεί να μάθει και κάποια λακτίσματα, αλλά και να μπορεί να χτυπά και να “τελειώνει” τον αγώνα με υποταγές".
Σήμερα ο Χρήστος μπορούσε και να χτυπά με τα χέρια, σε όρθια θέση και στο έδαφος και να έχει παίξιμο που οδηγούσε σε τελειώματα.
Αυτή τη φορά η underground διοργάνωση επέλεξε οι αγώνες της να γίνουν σε ένα άδειο γήπεδο Hockey, που θύμιζε ψυγείο.
Όπως θα δείτε ο Χρήστος από την αρχή έδειξε ότι προστάτευε καλά το σαγόνι του, έκανε κάποια καλά χτυπήματα με τα χέρια και έμπαινε για να οδηγήσει τον αντίπαλό του στο έδαφος. Μετά από 3-4 προσπάθειες τον έφθειρε τόσο που ο αγώνας σταμάτησε για να προστατευθεί ο αντίπαλός του.
Πόδια δεν χρησιμοποιήθηκαν ιδιαίτερα αλλά ας μην τα θέλουμε και όλα σε 2 μήνες.
Ο "El Greco" ήρθε για να μείνει, μαθαίνει γρήγορα και δεν μασάει.
Και επειδή οι μάχες αυτές διαφημίζονται ότι είναι μεταξύ hooligans, ο Χρήστος δηλώνει AEK ATHENS HOOLIGAN.
Η ΑΕΚ εκτός από γήπεδο απέκτησε και τον πιο επικίνδυνο hooligan της, που την κάνει γνωστή και με άλλο τρόπο.
Η πλήρης κάρτα του αγώνα είναι:
HOCKEY FIGHTS
"EL GRECO" GREECE 77 KG / 170 CM / 29 YEAR AEK ATHENS HOOLIGAN
VS
"WĄSU" POLAND 77 KG / 180 CM / 21 YEARS STREETFIGHTER
Οι οργανώσεις που ασχολούνται με το Streetfight όσο πάνε και αυξάνονται. Η κάθε μία όμως, αν το προσέξει κανείς, φροντίζουν να διαφοροποιούνται από τις άλλες. Για παράδειγμα η γνωστή Σουηδική King of the Streets παρουσιάζει ένα έντονα underground στυλ, σε χώρους που θα μπορούσαν να είναι από ξεχασμένες αποθήκες, υπόγεια γκαράζ, εγκαταλειμμένοι εργοστασιακοί χώροι, πάντως μακρυά από αδιάκριτα βλέμματα. Οι αγώνες είναι παράνομοι, ή τουλάχιστον έτσι θέλουν να δείχνουν, οι κανόνες ουσιαστικά ανύπαρκτοι, τα μέτρα ασφαλείας δεν υπάρχουν, δεν υπάρχουν γύροι και η μάχη τελειώνει με νοκ άουτ ή εγκατάλειψη.
Από την άλλη η Γερμανική οργάνωση Defend Fight Club έχει πιο αθλητικό χαρακτήρα και γίνεται μπροστά στα μάτια όλων σε ανοιχτούς χώρους, όπως για παράδειγμα τα πάρκα.
Σήμερα θα παρουσιάσουμε την Πολωνική Wotore Fist Fight Federation. Πρόκειται για την πιο θεατρική ή αν θέλετε κινηματογραφική από όλες ως προς το στήσιμο της εκδήλωσης, αλλά οι αγώνες είναι αυθεντικοί. Μας θυμίζει το Bloodsport του Jean Claude Van Damme, κάτι που δηλώνει και ο επικεφαλής της Wotore Jakub Hajduś.
Έχουν διοργανωθεί έως τώρα 4 events, με τους αγώνες να γίνονται μεταξύ 8 επιλεγμένων μαχητών χωρίς γάντια, χωρίς προστατευτικά στα πόδια, χωρίς γύρους, χωρίς κατηγορίες βάρους, με την νίκη να κατακτάται με νοκάουτ ή παραίτηση.
Δείτε το trailer της τελευταίας διοργάνωσης και … μπείτε στο κλίμα
Οι αγώνες γίνονται σε μια ανοιχτή αρένα, μπροστά σε ένα μικρό πλήθος, σε ένα σετ που έχει δημιουργηθεί προσεκτικά από μια ομάδα σχεδιασμού, για να προσδίδει μια αίσθηση παράστασης και δράματος στους αγώνες της βραδιάς.
Μαζί με τον Hajduś, τα βασικά πρόσωπα πίσω από το WOTORE είναι ο Mirosław Barszowski, προπονητής της πολωνικής ομάδας Wushu, και ο πρώην επαγγελματίας μαχητής MMA Maciej Browarski.
“Το πρώτο μας σύνθημα ήταν “Η ιστορία των πολεμικών τεχνών κάνει τον κύκλο της”, που σημαίνει επιστροφή στις ρίζες, τα πρωταρχικά ένστικτα και τις γυμνές γροθιές”, λέει ο Hajduś.
“Θέλουμε να δημιουργήσουμε μια ατμόσφαιρα για τους πραγματικούς μονομάχους που έχουν τη μάχη στο DNA τους και θέλουν να δοκιμάσουν τον εαυτό τους με την ελάχιστη προστασία, αλλά πάνω από όλα που έχουν τη δύναμη του χαρακτήρα που τους ωθεί να αγωνιστούν στην αρένα WOTORE”.
Οι κανόνες του WOTORE είναι απλοί, οι αγώνες τελειώνουν μόνο όταν υπάρξει νοκ άουτ ή υποβολή. Σχεδόν όλα τα χτυπήματα, συμπεριλαμβανομένων των χτυπημάτων κεφαλιού, είναι νόμιμα και δεν υπάρχουν κατηγορίες βάρους στο τουρνουά των οκτώ ατόμων. Οι μαχητές μαθαίνουν τον αντίπαλό τους την ημέρα του event , μέσω μιας κλήρωσης, που γίνεται λίγο πριν τον πρώτο γύρο.
“Οι μαχητές που συμμετείχαν στο WOTORE αντέδρασαν με πολύ ενθουσιασμό στους παραπάνω κανόνες. είναι ενθουσιασμένοι που μπορούν να αποδείξουν την αξία τους σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Πρέπει να θυμόμαστε ότι τέτοιοι άνθρωποι είναι γνωστοί για τον πολύ δυνατό χαρακτήρα και το μεγάλο τους θάρρος. Ως εκ τούτου, αντί να προσβάλλουν ο ένας τον άλλον ή να τσακώνονται πριν από τον αγώνα, οι μαχητές μας είναι επικεντρωμένοι στο στόχο τους και τρέφουν μεγάλο σεβασμό για τον αντίπαλό τους”.
“Το ενδιαφέρον για το πρώτο τουρνουά ήταν πολύ μεγάλο, ενώ μαχητές από όλο τον κόσμο ήθελαν να αγωνιστούν στο δεύτερο τουρνουά, αλλά δυστυχώς, η κατάσταση του κορωνοϊού εμπόδισε τους συμμετέχοντες εκτός Πολωνίας”.
Οι διοργανωτές λαμβάνουν σοβαρά υπόψη την ασφάλεια των μαχητών, αλλά γνωρίζουν επίσης ότι η αισθητική των γυμνών, χωρίς προστατευτικά αγώνων, θα είναι πάντα πιο γραφική σε σύγκριση με την πυγμαχία και το MMA.
“Πρέπει να θυμόμαστε ότι η φόρμουλα των “γυμνών” αγώνων είναι αιματηρή. Υπάρχουν πολλά κοψίματα και σπασμένες μύτες. Ωστόσο, είναι πιο ασφαλής από τα hooks της πυγμαχίας στο κεφάλι, όπου τα αποτελέσματα συχνά δεν είναι ορατά αμέσως, αλλά εμφανίζονται μετά την έξοδο από το ρινγκ”, εξηγεί ο Hajduś.
“Σίγουρα δεν θα περιοριστούμε στις διοργανώσεις μόνο μέσα στην Πολωνία. Δεν θέλω να αποκαλύψω λεπτομέρειες, αλλά μήπως θα είναι στα τροπικά δάση της Ασίας; Εστιάζουμε κυρίως στην πώληση εισιτηρίων στο σύστημα PPV. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι το WOTORE 3 ήταν διαθέσιμο μέσω PPV μόνο με $5 USD. Οι εκδηλώσεις μπορούν να παρακολουθηθούν και δια ζώσης, αλλά μόνο από πολύ μικρό αριθμό ατόμων, κάτι που μας δίνει μεγάλες δυνατότητες στην επιλογή των τοποθεσιών.
Το WOTORE 1 πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2020 στο Katowice Walcownia, στο Μουσείο Μεταλλουργίας Ψευδάργυρου. Η σκληρή ατμόσφαιρα έδωσε σε αυτό το γεγονός έναν εξαιρετικό χαρακτήρα, ενώ περίπου 300 καλεσμένοι μπορούσαν να παρακολουθήσουν από κοντά τους αγώνες οκτώ μαχητών από το MMA, την πυγμαχία, το K-1, το ju-jitsu και το streetfight. Ο Marek Samociuk κέρδισε το πρώτο τουρνουά, παίρνοντας το έπαθλο των 50.000 PLN (11.000 euros). Το WOTORE έλαβε ευρεία κάλυψη στη βιομηχανία του θεάματος και τα δημοφιλή μέσα ενημέρωσης.
Το WOTORE 2 πραγματοποιήθηκε στις 23 Μαΐου 2020. Αυτή τη φορά, χωρίς κοινό στην Αλβέρνια κοντά στην Κρακοβία. Οι θαυμαστές είδαν την Klaudia Syguła να αναδεικνύεται νικήτρια. Στους άνδρες ένας έμπειρος μαχητής MMA, ο Michał “Wampir” Pasternak, θριάμβευσε στο τουρνουά. Ο Cezary Oleksiejczuk και ο Marek Samociuk κέρδισαν και πάλι τα SuperWalks τους.
Το WOTORE 3 πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο. Πολλοί παίκτες από το εξωτερικό δήλωσαν συμμετοχή στο τουρνουά. Οι Ιταλοί προκριματικοί Luca Begers, ο Γάλλος Malik Merad και ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Muay Thai Beishebek Ululu Zhanybek αποχώρησαν λίγο πριν από τη διοργάνωση, λόγω Covid. Στο τουρνουά συμμετείχε ο αμφιλεγόμενος Eric Olsen από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Για πρώτη φορά το πολωνικό γκαλά φιλοξενήθηκε από τους Βρετανούς σχολιαστές Brad Pickett και Brayan Lacey, χάρη στους οποίους το event μπορούσε να παρακολουθηθεί στο εξωτερικό στα αγγλικά. Έως και 4 SuperFights πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του WOTORE 3, όπου συμμετείχαν δημοφιλείς και αναγνωρισμένοι παίκτες, καθώς και συμμετέχοντες προηγούμενων διοργανώσεων. Νικητές ήταν οι Kamil Janik και Mariusz “Radzik” Radziszewski. Υπήρξε επίσης ο πιο σκληρός αγώνας στην ιστορία των αγώνων, όπου ο Karol Grzesiuk νίκησε τον Damian Bury.
Στο WOTORE 4 αποφασίστηκε να γίνουν κάποιες αλλαγές. Κατ’ αρχήν υπήρχαν 3 γύροι. Οι δύο πρώτοι είχαν διάρκεια 3 λεπτά και ο τελευταίος ήταν απεριόριστος. Ο αγωνιστικός χώρος έχει διάμετρο 9 μέτρα.
Μια άλλη βελτίωση των κανονισμών ήταν οι επιτρεπόμενες τεχνικές. Αυτές ήταν περισσότερες πλησιάζοντας στο εντελώς ελεύθερο αγώνα αφού οι αγωνιζόμενοι μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν όλα τα λακτίσματα, τα χτυπήματα των χεριών αλλά και τα χτυπήματα με το κεφάλι ενώ ο αντίπαλος βρισκόταν στο έδαφος.
Το WOTORE θέλει να είναι ένας αγώνας στην αρχική του μορφή, εμπνευσμένος από τους αγώνες των μονομάχων και τις cult ταινίες.
Το WOTORE δεν θέλει να είναι απλώς ένα ακόμη αθλητικό γεγονός, αλλά μια εντελώς νέα μορφή, πειθαρχία και φιλοσοφία.
Και γυναίκες στο WOTORE.
Το ότι συμμετέχουν 8 μαχητές υπήρχε στο Κ-1.
Το ότι μάχονται “ξυπόλητοι”, θυμίζει το Vale Tudo.
Το ότι αγωνίζονται χωρίς γάντια θυμίζει το ανερχόμενο αυτή την εποχή Bare Knuckle, την πυγμαχία χωρίς γάντια.
Το ότι πρόκειται να διοργανώνεται σε διάφορες περιοχές του κόσμου με λίγο κοινό δια ζώσης και κυρίως μέσω livestreaming είναι ιδέα που χρησιμοποιεί το Karate Combat.
Το ότι υπάρχει όλη αυτή η θεατρικότητα με την αρένα, τον φωτισμό, τις κληρώσεις λίγο πριν τον αγώνα και φυσικά τις (πολύ) ωραίες υπάρξεις που ομορφαίνουν το τελετουργικό, παραπέμπει ευθέως στην ταινία Bloodsport. Απευθύνεται στην γενιά που μεγάλωσε με τις αντίστοιχες ταινίες.
Σαν γενική εικόνα θα μπορούσαμε να το περιγράψουμε σαν ΜΜΑ χωρίς γάντια και χρονικό όριο, κάτι που είναι μια έξυπνη ιδέα. Δεν έχει την underground εικόνα του King of the Streets, περισσότερο οι μαχητές είναι θεατές και πρωταγωνιστές μιας παράστασης, είναι το ζωντάνεμα μιας πολύ επιτυχημένης ταινίας, στην οποία συμμετέχουν οι μαχητές άμεσα και οι χιλιάδες θεατές ανά τον κόσμο, που παρακολουθούν ζωντανά το event, “βλέπουν ζωντανά το Bloodsport” από το κινητό ή τον υπολογιστή τους. Και αυτό χωρίς να ξέρουν από την αρχή το αποτέλεσμα, όπως συνέβαινε στην ταινία.
Και εδώ η θεατρικότητα που λέγαμε. Η φωνή του παρουσιαστή είναι αυτή που πρέπει.
Τι είναι GSP και γιατί να τον ακούσουμε; Τι ξέρει αυτός από μάχη; Και τέλος πάντων τί ξέρει ένας κουστουμάτος από αυτά;
GSP είναι τα αρχικά του Georges St-Pierre. Είναι Καναδός. Ήταν μέχρι το 2017 επαγγελματίας μαχητής του ΜΜΑ. Θεωρείται ευρέως ως ένας από τους μεγαλύτερους μαχητές στην ιστορία των μικτών πολεμικών τεχνών.
Ο St-Pierre ήταν 3 φορές πρωταθλητής UFC Welterweight, έχοντας κερδίσει τον τίτλο δύο φορές και τον προσωρινό τίτλο μία φορά μεταξύ Νοεμβρίου 2006 και Απριλίου 2008.
Κατατάχθηκε ως ο Νο 1 welterweight στον κόσμο για αρκετά χρόνια.
Το 2008, το 2009 και το 2010 ονομάστηκε Καναδός αθλητής της χρονιάς.
Το Fight Matrix τον αναφέρει ως τον κορυφαίο welterweight MMA όλων των εποχών και τον πιο ολοκληρωμένο μαχητή στην ιστορία του MMA.
Αποσύρθηκε ως Πρωταθλητής Welterweight τον Δεκέμβριο του 2013, έχοντας το ρεκόρ με τις περισσότερες νίκες σε αγώνες τίτλου και το δεύτερο μεγαλύτερο συνδυασμένο σερί τίτλου στην ιστορία του UFC (2.204 ημέρες), ενώ υπερασπίστηκε τον τίτλο του εννέα συνεχόμενες φορές.
Επέστρεψε στο Οκτάγωνο τον Νοέμβριο του 2017 στο UFC 217, όταν νίκησε τον Michael Bisping με υποταγή για να κερδίσει τον τίτλο Middleweight, και έτσι έγινε ο τέταρτος μαχητής στην ιστορία του UFC που είναι πρωταθλητής πολλαπλών κατηγοριών.
Είναι κάτοχος:
3ο Dan Μαύρη ζώνη στο Kyokushin Karate 1ο Dan Μαύρη ζώνη στο Brazilian Jiu-Jitsu 1ο Dan Μαύρη ζώνη στο Gaidojutsu 1ο Dan Μαύρη ζώνη στο Shidōkan
Από αγώνες:
Συνολικά: 28 αγώνες 26 νίκες (8 με νοκάουτ, 6 με υποβολή, 12 με απόφαση) 2 ήττες (1 με νοκάουτ, 1 με υποβολή)
Το 1999 παρουσιάστηκε η ταινία με πρωταγωνιστές τον Μπραντ Πιτ, τον Έντουαρντ Νόρτον και την Έλενα Μπόναμ Κάρτερ. Σκηνοθέτης ήταν ο Ντέιβιντ Φίντσερ.
Η ταινία γνώρισε εμπορική επιτυχία συγκεντρώνοντας 100.000.000 δολάρια, οι κριτικοί την επαίνεσαν και θεωρήθηκε από τις πιο αμφιλεγόμενες και πολυσυζητημένες ταινίες της χρονιάς.
Καθιερώθηκε σαν μία από τις καλύτερες cult ταινίες.
Εκτός από τα καλλιτεχνικά στοιχεία, λαμπερούς πρωταγωνιστές, μουσική, σκηνοθεσία, είχε και πολύ πρωτότυπο σενάριο.
Ο Έντουαρντ Νόρτον παίζει τον ανώνυμο πρωταγωνιστή που ασφυκτιά στην δουλειά γραφείου του. Συναντιέται με έναν παραγωγό σαπουνιών, ρόλο που παίζει ο Μπραντ Πιτ, με τον οποίο αρχίζουν να οργανώνουν αγώνες ελεύθερης πάλης, χωρίς κανόνες, χωρίς κάποια επίσημη οργάνωση, σε διάφορους χώρους που δεν υπάρχουν αδιάκριτα μάτια. Είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεται σαν άποψη η ελεύθερη μάχη για λόγους αναψυχής.
Σιγά σιγά δημιουργείται μια άτυπη οργάνωση, ένα κοινό μυστικό που ενώνει πολλούς άνδρες που θέλουν ζήσουν μια ζωή με νόημα και με όχημα την ελεύθερη μάχη, δημιουργείται ένα fightclub. Ο όρος αυτός είχε μεγάλη επιτυχία και έγινε το όνομα πολλών σχολών μαχητικών τεχνών ανά τον κόσμο.
Δείτε ο trailer της ταινίας:
Οι άνθρωποι του Χόλυγουντ απέδειξαν ότι βρίσκονται περίπου 17 χρόνια μπροστά αφού, πριν 3-4 χρόνια οργανώθηκε ένα τέτοιο Club, το Kings of the Streets με έδρα την Σουηδία.
(Προσοχή στα βίντεο που ακολουθούν υπάρχουν σκληρές εικόνες)
Οι αγώνες οργανώνονται σε υπόγεια γκαράζ, εγκαταλειμμένους εργοστασιακούς χώρους, σε αποθήκες, μακριά από αδιάκριτα βλέμματα. Οι αγώνες είναι παράνομοι, ή τουλάχιστον έτσι θέλουν να δείχνουν, οι κανόνες ουσιαστικά ανύπαρκτοι, τα μέτρα ασφαλείας δεν υπάρχουν, δεν υπάρχουν γύροι και η μάχη τελειώνει με νοκ άουτ ή εγκατάλειψη.
Υπάρχει κάρτα των αγώνων της συνάντησης, ιστοσελίδα, προφίλ στο facebook, το instagram και κανάλι στο youtube που έχει περίπου 500.000 μέλη και σχεδόν 36.000.000 προβολές.
Οι μαχητές συνήθως προέρχονται από το Muay Thai, το Lethwei, το Bare Knuckle(πυγμαχία χωρίς γάντια), το ΜΜΑ, το Streetfight αλλά και το Taekwondo.
Όπως μπορείτε να δείτε οι ακόλουθοι στο facebook είναι σχεδόν 90000 και τα σχόλιά τους πολύ ενθαρρυντικά.
Οι περισσότεροι φορούν μαντήλια και κουκούλες, ενώ είναι χαρακτηριστική η κυριαρχία του μαύρου χρώματος.
Οι αγώνες μεταδίδονται με livestream και πληρωμένη σύνδεση. Στους μαχητές υπάρχει χρηματική αμοιβή.
Αυτού του τύπου αγώνες δεν έχουν τίποτα σχετικό με αθλητισμό. Η επικινδυνότητα είναι τεράστια, τα μέτρα προστασίας ουσιαστικά ανύπαρκτα και η φθορά δεδομένη.
Σε μια βίαιη εποχή θα υπάρχουν και βίαια θεάματα. Πολλοί από τους συμμετέχοντες είναι χούλιγκαν, όπως το δηλώνουν και οι ίδιοι. Επίσης δεν είναι τυχαίο το ότι μετά την νίκη τους, πολλοί σηκώνουν το κασκόλ της ποδοσφαιρικής ομάδας που ανήκουν.
Περισσότερο κοινωνιολογικό είναι το ενδιαφέρον που προκαλούν αυτές οι εκδηλώσεις παρά αθλητικό ή τεχνικό.
Το ότι ξεφυτρώνουν συνεχώς και πιο βίαιες μορφές διαγωνισμών μάχης, θα έπρεπε να λειτουργήσει σαν αφύπνιση για το ότι κάτι δεν πάει καλά.
Για όσους ενδιαφέρονται περισσότερο υπάρχει η ιστοσελίδατης οργάνωσης.
Συνεχίζεται η τάση δημιουργίας ομάδων (Club), που ασχολούνται με το Streetfight. Η ιδέα είναι κοινή. Μαχητές από όλα τα στυλ μπορούν να συμμετάσχουν σε αγώνα πλήρους επαφής με πολύ λίγους κανονισμούς, που μοιάζουν με αυτούς του ΜΜΑ.
Το Club αυτό κάνει τις μάχες του σε ανοιχτό χώρο, ενώ το King of the Streets μέσα σε κτίρια, από υπόγεια γκαράζ έως άδεια βιομηχανικά ακίνητα.
Το DFC είναι καλά οργανωμένο. Όλοι μπορούν να συμμετάσχουν, από streetfighters, μαχητές με λίγη εμπειρία έως και επαγγελματίες. Έτσι οι μαχητές χωρίζονται σε Αρχάριους, Ερασιτέχνες και Επαγγελματίες.
Το DFC είναι ειλικρινές δηλώνοντας ότι οι αγώνες του είναι αυθεντικοί με σχεδόν πραγματικές συνθήκες.
Η λογική του Club είναι να προσπαθήσει να επεκτείνεται συνεχώς συγκεντρώνοντας τους καλύτερους μαχητές σε Γερμανικό έδαφος. Αυτό χωρίς να υπάρχουν διακρίσεις έθνους, θρησκείας, χρώματος δέρματος ή άλλου κριτηρίου.
Η συμμετοχή είναι εύκολη υπόθεση. Υπάρχει μιά απλή ιστοσελίδα που μπορεί ο ενδιαφερόμενος να δηλώσει τα στοιχεία του, τις γνώσεις και το επίπεδό του. Οι διοργανωτές θα βρουν τον αντίπαλο που του ταιριάζει και θα τον ενημερώσουν για την ημερομηνία του αγώνα του.
Η διαιτησία είναι επίσης πολύ σημαντική. Υπεύθυνος είναι ο Έλληνας Niko Serbezis.Ο Niko που αγωνίζεται με την ομάδα της Βρέμης, ξέρει τη δουλειά, είναι επαγγελματίας μαχητής του ΜΜΑ με 10 αγώνες στο ενεργητικό του (7 νίκες, 3 ήττες και 1 αγώνας που ακυρώθηκε).
Εδώ τον βλέπουμε να αγωνίζεται:
Και εδώ ένα "δείγμα"
Η παρουσίαση των αγώνων είναι πολύ καλή. Η κάμερα είναι ακριβώς δίπλα στη δράση και μπορούμε να ακούμε ακόμη και την ανάσα των μαχητών. Η διαιτησία κρατά καλά το πνεύμα του Club και μετά τον αγώνα υπάρχουν και συνεντεύξεις.
Το Defend Fight Club αν και διαφημίζεται σαν Fight Club είναι στην πραγματικότητα ΜΜΑ σε ανοιχτό χώρο. Δεν έχει τον underground χαρακτήρα άλλων αντίστοιχων Club. Είναι πολύ πιο αθλητικό και δεν προσπαθεί να φτιάξει μια εικόνα που δεν του χρειάζεται. Απευθύνεται σε μαχητές που θέλουν να δοκιμάσουν τις δυνατότητές τους με διαφορετικά στυλ.
Το Defend Fight Club προτείνει μια απλή και καθαρή ιδέα και το κάνει πολύ καλά.
