Η Zero Range Combat (ZRC) ή Μάχη μηδενικού εύρους ή Rei kyori sentō -jutsu, είναι δημιούργημα του Yoshitaka Inagawa. Ο Inagawa αναφέρεται δημοσίως ως "sentō-sha" (αγγλ. μαχητής) και "κύριος εκπαιδευτής".
Το όνομα "sentō-sha" είναι διαφορετικό από το "martial artist" ή/και "μαχητής" καθώς σημαίνει ένα άτομο που ασχολείται ιδιαίτερα με τη στρατιωτική "μάχη". Ίσως πιο ακριβής θα ήταν ο όρος "στρατιωτικός τεχνίτης".
Ο Inagawa Yoshitaka μετά από χρόνια εκπαίδευσης μάχης και εξάσκησης εντός και εκτός Ιαπωνίας, έχει εκπαιδεύσει τις Ειδικές Δυνάμεις των ΗΠΑ και την Δύναμη Αυτοάμυνας (SDF) της Ιαπωνίας, δηλαδή τον Ιαπωνικό στρατό, με τις βασισμένες στο πεδίο πρακτικές μεθόδους του, που ονομάζει Σύστημα Μάχης Μηδενικού Εύρους.
Ο Inagawa έχει υπηρετήσει επίσης ως εκπαιδευτής σε εγχώριες βάσεις, στρατιωτικές θέσεις, διεθνείς αστυνομικές υπηρεσίες και στρατιωτικούς σταθμούς των SDF, καθώς και επικεφαλής της εκπαιδευτικής ομάδας για τη μονάδα ταχείας αντίδρασης των SDF.
Οι Τεχνικές της Zero Range Combat
Την Zero Range Combat την εμπνεύστηκε ο Inagawa μαθαίνοντας Taijutsu, Kenjutsu Muay Thai Boran, Combat Sambo, Systema, Eskrima, Jieitaikakutōjutsu και Silat.
Η ZRC εκπαιδεύει οποιονδήποτε θέλει να μάθει την πολεμική τέχνη με γυμνά χέρια, μαχαίρια, σπαθιά, ρόπαλα, φακούς και πιστόλια, ενώ και η χρήση τουφεκιών περιλαμβάνεται επίσης στο πρόγραμμα σπουδών του.
Η Zero Range Combat στο σινεμά
Το ZRC έγινε ευρύτερα γνωστό στην Ιαπωνία όταν χρησιμοποιήθηκε σαν βάση στις σκηνές μάχης στην ταινία Re:Born.
Η Zero Range Combat του Yoshitaka Inagawa, είναι μια νέα, δυνατή πρόταση για την Μάχη Μικρής Απόστασης. Πολύ αποτελεσματική, άμεση και θεαματική όταν χρειάζεται, έχει όλα τα στοιχεία για να αξιοποιηθεί από τους επαγγελματίες και να γίνει διάσημη μέσα από το σινεμά.
Τι κοινό έχουν οι Keanu Reeves, Gina Carano, Brad Pitt, Arnold Schwarzenegger, Kate Moss, Channing Tatum, Nickolas Cage, Sylvester Stallone; Μα τον Aaron Cohen.
Ποιός είναι αυτός;
Ο Aaron Cohen (γεννημένος στις 28 Φεβρουαρίου 1976), είναι ένας Ισραηλινο-Αμερικανός συγγραφέας, σκηνοθέτης, ηθοποιός, συγγραφέας. Μην τσιμπάτε με όλα αυτά, είναι πρώην στρατιώτης των Ειδικών Δυνάμεων Duvdevan, που ειδικεύεται στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Ο Cohen είναι ο μόνος Αμερικανός που υπηρέτησε στη συγκεκριμένη μονάδα.
Ο Aaron γεννήθηκε σε μια εβραϊκή οικογένεια στο Montreal του Quebec. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν μικρός, οπότε η οικογένεια που απέμεινε μετακόμισε στο Miami και τελικά εγκαταστάθηκε στο Los Angeles. Στη συνέχεια πέρασε τα επόμενα αρκετά χρόνια μετακομίζοντας από Καλιφόρνια σε Καναδά και Φλόριντα.
Αντί για συμβατικό γυμνάσιο, παρακολούθησε την Robert Land Academy, μια στρατιωτική ακαδημία στον Καναδά και μετά σπούδασε στο Beverly Hills High School απ’ όπου και αποφοίτησε το 1995.
Πριν από αυτό και μετά το γυμνάσιο, σε ηλικία 18 ετών, ο Cohen μετακόμισε στο Ισραήλ και κατατάχθηκε εθελοντικά στον Ισραηλινό στρατό για να υπηρετήσει τη θητεία του. Επιλέχτηκε να υπηρετήσει σε μια επίλεκτη μονάδα ειδικών επιχειρήσεων. Η μυστική αυτή μονάδα που λειτουργούσε με μεταμφίεση, εντός εδάφους εστίας τρομοκρατών. Η εμπειρία αυτή αποτυπώνεται στην διάσημη σειρά του Netflix Fauda.
Μετά την θητεία του, ο Aaron επέστρεψε στο Los Angeles και ίδρυσε την IMS Security Consultants, Inc., μια εταιρεία VIP προστασίας για ανθρώπους του Holywood, ηθοποιούς, ροκ σταρ και στελέχη της βιομηχανίας του θεάματος.
Η εταιρεία του όμως παρείχε και τακτικές αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες και εκπαίδευση “ενεργού σκοπευτή” σε επιλεγμένα μέλη των τοπικών, πολιτειακών και ομοσπονδιακών αρχών επιβολής του νόμου, όπως επίσης και των αστυνομικών ομάδων SWAT και των Ειδικών Δυνάμεων του στρατού των ΗΠΑ.
Το 2019 ο Cohen έγραψε, σκηνοθέτησε και συμπρωταγωνίστησε την μικρού μήκους πολεμική ταινία με τίτλο “Overwatch“, ένα πολεμικό δράμα για στρατιώτες που έχουν αναπτυχθεί στο εξωτερικό και αγωνίζονται να διατηρήσουν τις σχέσεις τους στην πατρίδα.
Μεγάλη επιτυχία γνώρισαν τα αποτελέσματα της δουλειάς του αναφορικά με τις συμβουλές και την εκπαίδευση, σε τακτικά όπλα και άοπλη μάχη, σε ταινίες για τον κινηματογράφο. Χαρακτηριστική ήταν κινησιολογία του Keanu Reeves στην ταινία John Wick 2.
Στη συνέχεια ο Aaron μεταπήδησε στην υποκριτική, κάνοντας το πρώτο του θρίλερ δράσης"Haywire"του Steven Soderbergh, υποστηρίζοντας τηνGina Caranoστο "Mandalorian" και τον Channing Tatum στο "Magic Mike".
Ο πρώτος του σημαντικός ρόλος ήταν στο δράμα του Netflix Cop 211, που συνεργάστηκε με τον βραβευμένο με τον Nickolas Cage, ενώ αργότερα εμφανίστηκε στο Rambo 5: Last Blood δίπλα στον Sylvester Stallone.
Ο Cohen αυτή την εποχή εμφανίζεται στην επιτυχημένη σειρά του Netflix, Luis Miguel, δίπλα στον Diego Boneta και μπορεί να τον δούμε στη συνέχεια να υποστηρίζει τον Antonio Banderas στο νέο θρίλερ δράσης “The Enforcer” που αναμένεται να κυκλοφορήσει το καλοκαίρι του 2022.
Έχει περιγράψει τις εμπειρίες του στο βιβλίο “Brotherhood of Warriors“.
Με τον όρο Μάχη Μικρής Απόστασης ή Close-quarters combat (CQC) ή Close-quarters battle (CQB) ή Hand-to-Hand Combat (H2H) ή Combatives, αναφερόμαστε στην μέθοδο μάχης που προορίζεται για συμπλοκή μεταξύ ενός ή πολλών μαχητών σε πολύ μικρό χώρο. Εστιάζει στην αποτελεσματικότητα, δεν είναι θεαματική, δεν έχει αθλητικό πνεύμα, ούτε … ηθικές αναστολές.
Εδώ βλέπουμε τα αποτελέσματα της εξαιρετικής δουλειάς που είχε γίνει στην Ελληνική Σχολή Ευελπίδων μεταξύ το 2010 και το 2014, από τοCombatives Group. Η επίδειξη που βλέπουμε είναι από το 2014 και περιλαμβάνει και μερικές υπερβολές όσον αφορά της θεαματικές ανατροπές, αυτό για λόγους επίδειξης. Το πραγματικό πρόγραμμα είναι πιο “ταπεινό” και απόλυτο εστιασμένο στο αποτέλεσμα.
Bo-taoshi στα Ιαπωνικά σημαίνει “ανατροπή πόλου”. Είναι ένα παιχνίδι που μοιάζει με τη “σημαία” που παίζεται σε αθλητικές γιορτές σε σχολεία στην Ιαπωνία. Το παιχνίδι παίζεται από δόκιμους στην Εθνική Ακαδημία Άμυνας (NDA) της Ιαπωνίας στην επέτειό τους, που παραδοσιακά παίζεται την 1η Νοεμβρίου, που είναι επίσης η Ημέρα των Δυνάμεων Αυτοάμυνας.
Είναι διάσημο για το μέγεθός του, όπου δύο ομάδες, συνολικά 150 άτομα, ανταγωνίζονται η καθεμία για τον έλεγχο του αντιπάλου στύλου. Πρόκειται για έναν στύλο τον οποίο η κάθε ομάδα κρατά κάθετο ως προς το έδαφος και στην κορυφή του αναρριχάται ένας παίχτης της ομάδας.
Κάθε ομάδα χωρίζεται σε δύο μικρότερες ομάδες των 75 επιθετικών και 75 αμυντικών. Οι αμυντικοί συσπειρώνονται γύρω από τον στύλο της ομάδας με σκοπό να τον προστατέψουν από τους αντιπάλους. Οι επιτιθέμενοι παίρνουν θέση λίγο μακριά από τον πόλο της άλλης ομάδας.
Με την έναρξη του παιχνιδιού οι επιτιθέμενοι τρέχουν στον αντίπαλο στύλο προσπαθώντας να τον κατεβάσουν.
Όταν ο στύλος γύρει χαμηλότερα από 30° προς την οριζόντια, τότε η ομάδα που το κατάφερε νικά. Μέχρι το 1973, ο πόλος έπρεπε να γύρει χαμηλότερα από 45°.
Οι Κανόνες του Bo-Taoshi
Οι κανόνες του Bo-Taoshi σύμφωνα με την Εθνική Ακαδημία Άμυνας της Ιαπωνίας είναι οι εξής:
Ένας αγώνας διαρκεί 2 λεπτά
Μια ομάδα χάνει όταν ο πόλος της έχει κατέβει σε κλίση με γωνία 30°. Ο διαιτητής θα το υποδείξει χρησιμοποιώντας μια σημαία και μετά θα ανακηρύξει τον νικητή
Εάν το κοντάρι καμίας ομάδας δεν χαμηλώσει μέσα στον χρόνο του αγώνα, ο αγώνας παραμένει χωρίς νικητή και θα επαναλαμβάνεται
Μια ομάδα αποτελείται από 150 παίκτες, χωρισμένους σε επιθετικούς και αμυντικούς. Οι παίκτες της επίθεσης φορούν φανέλες στο χρώμα της ομάδας τους, οι αμυντικοί φορούν λευκές φανέλες.
Απαγορεύονται οι γροθιές, τα λακτίσματα, οι στραγγαλισμοί, το τράβηγμα του κεφαλιού και άλλες επικίνδυνες ενέργειες
Θέσεις άμυνας
ο “καβαλάρης στην κορυφή”, είναι ένας μόνο παίκτης που κάθεται ή προσκολλάται στην κορυφή του στύλου
“κύκλος” είναι οι παίκτες που περιβάλλουν κυκλικά τον πόλο
“στήριγμα πόλων” είναι οι παίκτες μέσα στον κύκλο που υποστηρίζουν τη βάση του στύλου
“δολοφόνοι” είναι οι παίκτες που εμποδίζουν τους επιτιθέμενους
Θέσεις επίθεσης
“επίθεση” είναι οι μεμονωμένοι επιθετικοί παίκτες
“scrum” είναι σχηματισμοί παικτών που διεισδύουν στον αμυντικό κύκλο και γίνονται εφαλτήρια για τους επιτιθέμενους που ακολουθούν και προσπαθούν να φθάσουν στον στύλο
“αιφνίδια επίθεση” είναι οι παίκτες που “κατεβάζουν” τον στύλο
Το Bo-taoshi είναι μια πολύ καλή ιδέα που συσπειρώνει την ομάδα, τους δίνει έναν ορατό σκοπό και είναι και ιδιαίτερα θεαματικό. Είναι όμως και ένα παιχνίδι που απαιτεί συνεργασία και στρατηγική, κάτι απαραίτητο σε στρατιωτικές μονάδες.
Το Miao Dao είναι ένα κινέζικο σπαθί που χρησιμοποιείται με δύο χέρια. Είναι επίσης και ως σπαθί της Ρεπουμπλικανικής Εποχής, με στενή λεπίδα, μακριά λαβή και συνολικό μήκος 1,2 μέτρα ή περισσότερο. Το όνομα σημαίνει “σπάθη βλαστάρι”, που πιθανώς αναφέρεται σε μια ομοιότητα μεταξύ του όπλου και ενός νεοφυτρωμένου φυτού.
Το Miao Dao μαζί με το Dadao, χρησιμοποιήθηκε από ορισμένα κινεζικά στρατεύματα κατά τη διάρκεια του Β’ Σινο-Ιαπωνικού Πολέμου.
Ενώ το Miao Dao σπάνια εξασκείται στις σύγχρονες κινεζικές πολεμικές τέχνες, ορισμένες σχολές Piguaquan και Tongbeiquan και Xingyiquan εκπαιδεύονται με το συγκεκριμένο όπλο. Το εν λόγω όπλο ήταν στην πραγματικότητα ένα σπαθί αξιωματικού ευρωπαϊκού τύπου, αν και κάποια μεταγενέστερα σχολεία μπορεί να βασίστηκαν σε αυτή τη μορφή τεχνικών του Miao Dao.
Αυτό το μεγάλο Miao Dao είναι σπαθί πεδίου μάχης, το οποίο μπορεί να κόψει και να σχίσει με μεγάλη δύναμη και εκπληκτική ταχύτητα. Αν και είναι ένα μεγάλο σπαθί, η ισορροπία και το μακρύ του κράτημα το καθιστούν ένα αρκετά ευέλικτο όπλο. Η λεπίδα έχει γεωμετρία παρόμοια με ένα Katana. Μια παχιά ράχη με επιμήκη διατομή σαν σφήνα σχεδιασμένη για αποτελεσματικό και ισχυρό κόψιμο.
Η λεπίδα είναι σφυρηλατημένη από χάλυβα υψηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα 5160. Το περίπλοκο κολάρο της λεπίδας με κεφάλι δράκου, είναι καλοφτιαγμένο από ορείχαλκο και το προστατευτικό και η λαβή είναι από ανοξείδωτο ατσάλι. Ο μεγάλος και στρογγυλεμένος προφυλακτήρας όχι μόνο παρέχει προστασία στο χέρι, αλλά όταν βρίσκεται σε στενή επαφή με το χέρι που οδηγεί λειτουργεί ως σημείο περιστροφής για προχωρημένες τεχνικές. Η μακριά ξύλινη λαβή είναι δεμένη με ένα σφιχτό περιτύλιγμα από σπειροειδές δέρμα.
Μαζί με το σπαθί περιλαμβάνεται μια ξύλινη θήκη που έχει φινίρισμα με ανάγλυφη λάκα και εξαρτήματα από ανοξείδωτο ατσάλι και ένα ασορτί κρεμαστό δαχτυλίδι.
Η ιστορία του είναι κάπως μπερδεμένη με ορισμένους ειδικούς να ισχυρίζονται ότι η προέλευσή του εντοπίζεται χρονικά τον 20ο αιώνα, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι η εμφάνισή του στον 20ο αιώνα ήταν απλώς μια αναβίωση ενός πολύ παλαιότερου όπλου που διαδόθηκε από τους στρατιώτες του στρατηγού του 16ου αιώνα Qi Jiguang και τις μάχες τους με Ιάπωνες πειρατές. Το Miao Dao, ή ένα ξίφος παρόμοιο με αυτό φαίνεται επίσης να ήταν ένα αξιόλογο όπλο στον στρατό της δυναστείας των Μινγκ.
Ανεξάρτητα από την προέλευσή του, υπάρχει μια μακρά παράδοση σπαθιών για δύο χέρια στην Κίνα με πολλές διαφορετικές παραλλαγές. Πολλά έχουν διαστάσεις που μοιάζουν με ένα μακρύ ξίφος, ενώ άλλα, είναι λίγο μεγαλύτερα στις συνολικές τους διαστάσεις. Πολλά Miao Dao ιδιαίτερα είναι ενδιαφέροντα επειδή έχουν λεπίδες που μοιάζουν με λεπίδες Katana στα μάτια ενός απλού παρατηρητή. Αυτό έχει προκαλέσει μεγάλο βαθμό εικασιών σχετικά με το αν το Katana επηρέασε το Miao Dao ή αν ήταν μια ανεξάρτητη δημιουργία βασισμένη σε κινέζικα ξίφη που προηγήθηκαν του ίδιου του Katana. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι η επαφή της Κίνας με Ιάπωνες πειρατές την εποχή του Qi Jiguang επηρέασε την εξέλιξη, ενώ άλλοι λένε ότι τέτοιες εικασίες είναι αναληθείς.
Ωστόσο, οι περισσότεροι σχολιαστές συνδέουν τη γένεση του Miao Dao με τον πρωτοπόρο των πολεμικών τεχνών της εποχής Ming, στρατηγό Qi Jiguang. Οι συναντήσεις του με τις συνδυασμένες δυνάμεις Ιαπώνων και ντόπιων Κινέζων παράκτιων επιδρομέων οδήγησαν σε μια ισχυρή ένδειξη του nodachi (ξίφος πεδίου) που χρησιμοποιήθηκε συχνά εναντίον Κινέζων λογχοφόρων με πολύ καλά αποτελέσματα. Ο Qi Jiguang θα αναγκαζόταν να αναπτύξει νέους τύπους τακτικών μικρών μονάδων για να αντιμετωπίσει αυτό που θεωρούσε ότι ήταν τα ανώτερα όπλα και η ατομική ικανότητα μάχης των Ιαπώνων πολεμιστών. Στα γραπτά του αναφέρθηκε στη δική του εκδοχή του μακριού ιαπωνικού σπαθιού ως Changdao το οποίο θα χρησιμοποιούσε με μεγάλη αποτελεσματικότητα ενάντια στους λογχοφόρων και των έφιππων αντιπάλων στις μετέπειτα εκστρατείες του στη Βόρεια Κίνα.
Το σύγχρονο Miao Dao, ωστόσο, έχει μια εντελώς διαφορετική διατομή. Η λεπίδα τείνει να είναι σχετικά φαρδιά και λεπτή, αλλά αναδύεται από μια βαριά σπονδυλική στήλη σε σχήμα Τ που δεν μοιάζει με τίποτα που φαίνεται στη συντριπτική πλειοψηφία των παλαιότερων λεπίδων. Πρακτικά, η όλη διάταξη λειτουργεί πολύ καλά. Μια πιο φαρδιά και λεπτή λεπίδα έχει εξαιρετικά χαρακτηριστικά κοπής, ωστόσο η έντονη ράχη “με την υποστήριξη σωλήνα” επιτρέπει στο όπλο να είναι σχετικά άκαμπτο στην κοπή και την ώθηση. Πράγματι, τα περισσότερα σύγχρονα miaodao είναι σχετικά ίσια και η ώθηση είναι μια σημαντική πτυχή της χρήσης και της εκπαίδευσής τους. Αν και είναι προφανώς ξαδέρφια, αυτά είναι διαφορετικά όπλα από αυτά των προκατόχων τους της εποχής Μινγκ.
Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Miao Dao:
1. Τα προφίλ τους πρέπει να βασίζονται στο παραδοσιακό Miao Dao, αλλά λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος του σύγχρονου ανθρώπου, θα πρέπει να είναι λίγο πιο κοντά και πιο ελαφριά.
2. Η βασική διάσταση του Miao Dao θα πρέπει να είναι: Συνολικό μήκος: 138 cm, Μήκος λεπίδας: 98 cm, κλίση: 31 cm, πλάτος λεπίδας: 3,5 cm και το βάρος πρέπει να είναι περίπου 1250 γραμμάρια.
3. Η σπονδυλική στήλη θα πρέπει να έχει σχήμα σφαιρικού σωλήνα, πιο λεπτή προς την άκρη και σταδιακά παχύτερη προς τον προφυλακτήρα. Με αυτόν τον τρόπο η λεπίδα θα είναι άκαμπτη ενώ θα μειώνεται το βάρος της.
4. Η διατομή του άκρου σε σχήμα διαμαντιού επρόκειτο να αλλάξει σε επίπεδη άκρη.
5. Τριαντάφυλλο ή κάποιο άλλο υψηλής ποιότητας ξύλο επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί για τη λαβή. Η κατασκευή του θα πρέπει να είναι δύο τεμάχια ξύλου προσαρμοσμένα στην λαβή και στερεωμένα με σταυρωτά καρφάκια.
Το Miao Dao είναι ένα λαμπρό όπλο για την εξάσκηση των μαθητών των πολεμικών τεχνών. Δεδομένου του τρέχοντος ενδιαφέροντος για το Miao Dao, αυτό το σπαθί θα βρει μια ενθουσιώδη αγορά. Στους τέσσερις αιώνες από την εισαγωγή αυτής της κατηγορίας όπλων στις Κινέζικες πολεμικές τέχνες υπό τον στρατηγό Qi Jiguang, τα έχουμε δει επανειλημμένα να επιστρέφουν στη μόδα. Αυτό συμβαίνει συνήθως σε στιγμές ανόδου της εθνικής συνείδησης. Δεδομένου ότι η Κίνα περνάει για άλλη μια φορά μια τέτοια στιγμή, δεν θα πρέπει να αποτελεί έκπληξη να δούμε το Miao Dao να διαδίδεται τόσο από μεμονωμένους δασκάλους όσο και από καμπάνιες μέσων ενημέρωσης που υποστηρίζονται από το κράτος. Αυτή η αλληλεπίδραση ιστορίας και λόγου, πρακτικότητας και ιδεολογίας είναι που κάνουν την ανάπτυξη του Miao Dao τόσο συναρπαστική. Αν κάποιος ασχοληθεί σήμερα με τα Κινέζικα σπαθιά, θα δυσκολευτεί να βρεί ένα παράδειγμα που να έχει μεγαλύτερη επίγνωση των ριζών του, τόσο του 16ου όσο και του 20ου αιώνα, από το Miao Dao.
Πρόκειται για ένα σπάνιο βίντεο. Είναι μια εκπαιδευτική ταινία των καιρών της ΕΣΣΔ, από το 1979, που παρουσιάζει την εκπαίδευση των Ειδικών Δυνάμεων της εποχής και την οποία είχε ετοιμάσει το Υπουργείο Εσωτερικών,
Έχει ενδιαφέρον για την μεθοδολογία που ακολουθούσαν, την δομή της Mάχης Mικρής Aπόστασης που μελετούσαν αλλά και για το “χρώμα” της εποχής.
