Έχετε δει γυναικείο Shootboxing;

Το Shootboxing είναι από τα πιο επιτυχημένα στυλ μαχητικών αθλημάτων στην Ιαπωνία. Είναι ένας δυνατός συνδυασμός Kickboxing και Wrestling, με αποτέλεσμα ένα πολύ θεαματικό άθλημα.

Υπάρχει όμως και Shootboxing γυναικών. Όπως και όταν παρουσιάζαμε το Lethwei γυναικών βλέπουμε, ότι όχι μόνο δεν υστερούν των ανδρών, αλλά τουλάχιστον σε μαχητικότητα ίσως είναι πιο σκληρές από τους άνδρες μαχητές του αθλήματος.

Οι αγώνες που ακολουθούν είναι από την διοργάνωση RISE WORLD SERIES / SHOOTBOXING-KINGS 2022 που έγινε την Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2022 στο Asakusa Hana Theatre του Tokyo.

 

Στον πρώτο αγώνα συμμετέχουν η πρωταθλήτρια SB Japan Women’ s Atomweight, MISAKI (Team Forest) ​​με την Phetchada Oh Yuttachai (Ταϊλάνδη). Η Ταϊλανδή αθλήτρια είναι 19 ετών με ρεκόρ 35 νίκες και 15 ήττες σε 50 αγώνες. Έχει κερδίσει το τουρνουά UMT στην κατηγορία των 48 κιλών. Για την MISAKI, αυτός είναι ο δεύτερος αγώνας της με αθλήτρια του Muay Thai από τον Σεπτέμβριο του 2018 εναντίον της Rat Chapron.

 

 

Ένας αγώνας μεταξύ των Kazeha (Ryusei Juku Phantom Dojo) και YUMIN (Leo Gym). 

 

 

Ο αγώνας είναι ημι-επαγγελματικός, με αντιπάλους την Airi Uno, από την ένωση Risshi Kaikan και την αθλήτρια Mio LaReyna του Team Reyes. Η Uno, που έχει κατακτήσει πολλούς ερασιτεχνικούς τίτλους από πολύ μικρή ηλικία, κάνει το “άνοιγμά” της στο επαγγελματικό επίπεδο.

 

Korakuen Hall: το Ιαπωνικό “Madison Square Garden”

Το Korakuen Hall είναι μια φημισμένη αρένα στο Bunkyo, στο Tokyo. Εκτός από εξαιρετικός χώρος είναι πολύ σημαντικός γιατί έχει φιλοξενήσει πολλές κορυφαίες διοργανώσεις επαγγελματικής πυγμαχίας, επαγγελματικής πάλης, Kickboxing, MMA και Lethwei.

Επίσημα άνοιξε στις 16 Απριλίου 1962 με χωρητικότητα περίπου 2.000 ατόμων. Βρίσκεται μέσα στο Tokyo Dome City, ένα από τα μεγαλύτερα αξιοθέατα του Τόκιο.

Ο χώρος φιλοξένησε τους αγώνες πυγμαχίας για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964. Στον τομέα της επαγγελματικής πάλης, θεωρείται το Madison Square Garden του Puroresu, (του Ιαπωνικού WWE) καθώς όλες οι μεγάλες εταιρείες αγώνων πάλης της Ιαπωνίας, έχουν πραγματοποιήσει μερικές από τις μεγαλύτερες παραστάσεις τους εντός της αίθουσας.

Τον Μάρτιο του 2011, η αίθουσα υπέστη δομικές ζημιές υπό την επίδραση του σεισμού Tōhoku. Οι προγραμματισμένες εκδηλώσεις, συμπεριλαμβανομένου ενός αγώνα παγκόσμιου τίτλου γυναικών της WBC, αναβλήθηκαν ή ακυρώθηκαν. Οι εργασίες επισκευής ολοκληρώθηκαν στις 18 Μαρτίου. Η αίθουσα ήταν κλειστή μέχρι την επόμενη μέρα και στη συνέχεια άρχισαν σταδιακά να επιστρέφουν οι εκδηλώσεις. 

Στις 27 Οκτωβρίου 2016, η αίθουσα έγινε ο επιλεγμένος χώρος για τη Διεθνή Ομοσπονδία Lethwei της Ιαπωνίας. Το Lethwei Grand Prix Japan 2016 ήταν η πρώτη μεγάλη εκδήλωση  πραγματοποιήθηκε στον χώρο. 

Το Tokyo JCB Hall γνωστό και ως Tokyo Dome City Hall, είναι μια εγκατάσταση για αθλήματα, επιδείξεις μόδας και ζωντανές συναυλίες μέσα στο συγκρότημα Tokyo Dome City. Λίγα λεπτά με τα πόδια από το Korakuen Hall.

Ανακοινώθηκε ότι μια νέα έκδοση του Korakuen Hall θα χτιζόταν στο Tokyo Dome City που θα λειτουργούσε ως το Korakuen Hall 2 και θα χωρούσε 2.500–3.000 άτομα.

Τα δικαιώματα ονομασίας της αίθουσας αγοράστηκαν από το Japan Credit Bureau (JCB) και έτσι άνοιξε ως JCB Hall. Μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής, η Tokyo Dome Corporation, στην οποία ανήκει το αρχικό Korakuen Hall καθώς και το Tokyo Dome, θα συνεχίσει να νοικιάζει το αρχικό Korakuen Hall, μειώνοντας τις τιμές ενοικίασης – επί του παρόντος κοστίζει 1.500.000 yen (10,245 ευρώ) – για να επιτρέψει σε διοργανώσεις μικρότερου budget να χρησιμοποιούν το κτίριο σε τακτική βάση.

Αν και τα περισσότερα αθλητικά γεγονότα γίνονται στο Tokyo Dome, το JCB Hall θεωρείται ένα από τα κύρια σημεία στο Tokyo Dome City για μικρότερης κλίμακας αθλητικά γεγονότα, όπως πυγμαχία, πάλη, Lethwei και ΜΜΕ. Η αίθουσα JCB φιλοξένησε τη Miss International Japan.

Από την ολοκλήρωσή του, το JCB Hall φιλοξένησε το Lethwei in Japan 4: Frontier στις 16 Ιουνίου 2017 με τη συμμετοχή και του σπουδαίου Dave Leduc και έχει χρησιμοποιηθεί πιο σπάνια για αγώνες επαγγελματικής πάλης μετά το σόου Pro Wrestling Zero1 στις αρχές του 2008. Κατά τη διάρκεια του 2009, το JCB Hall χρησιμοποιήθηκε δύο φορές για επαγγελματική πάλη, και τις δύο φορές για μια περιοδεία που τελείωσε το σόου του Pro Wrestling Noah.

 

Εδώ ο αγώνας Manny Pacquiao vs Shin Terao στις 18 Μαίου 1998

 

 

Αγώνες επαγγελματικής πάλης “Road to Wrestling Dontaku” στις 13 Απριλίου 2018

 

 

 

 

 

 

Ο αγώνας Dave Leduc vs Adem Yilmaz στις 18 Απριλίου 2017

 

 

DK Yoo: από το You Tube σε όλο τον κόσμο

Ο DK Yoo (Dae Kyeong Yoo), 42 ετών, είναι άνθρωπος των πολεμικών τεχνών με καταγωγή από την Νότια Κορέα.

Και όταν λέμε των πολεμικών τεχνών, εννοούμε σχεδόν όλων. Έχει μελετήσει περισσότερες από 15 από αυτές και αφού ένοιωσε έτοιμος, παρουσίασε έναν συνδυασμό τους σε ένα δικό του σύστημα, που το ονόμασε Warfare Combat System (DK WCS). 

Όπως δηλώνει ο ίδιος, διδάσκει DK Yoo – Warfare Combat System Movement, meditation και είναι fighting coach. 

Οι πολεμικές τέχνες που έχει ασχοληθεί είναι: Boxing, Savate, Tai chi, Aikido, Sanda, Wu Shu, Shaolin Kung Fu, Systema, Eskrima, Wing Chun, Judo, Jeet Kune Do, Kick Boxing, Myanmar Lethwei, Taekwondo, Tong Bei Quan,  Taekkyeon, Baji Quan, Fencing. 

Ασχολείται με προσωπική εκπαίδευση και σεμινάρια στο Κέντρο Εκπαίδευσης Yeouido της Seoul, αλλά έχει επεκταθεί και σε άλλες χώρες. Έχει δημιουργήσει ομάδες εκπαίδευσης με πολλούς εκπαιδευτές στο σύστημά του σε Ευρώπη, Ασία, ΗΠΑ και λιγότερους σε Αυστραλία, Αφρική και Λατινική Αμερική.

Επίσης έχει κάνει σεμινάρια στον Στρατό της Κορέας, πραγματοποιεί διαδικτυακά μαθήματα, ομαδικά και ιδιαίτερα και έχει συμμετοχή σε κινηματογραφικές ταινίες σαν σύμβουλος των σκηνών μάχης, ενώ έχει συνεργαστεί στην συγγραφή τριών βιβλίων για το σύστημά του, που βρίσκονται στην Amazon. 

Με δύο λόγια είναι τρομερά επιτυχημένος, πολύ οργανωτικός, και μέσα στην εποχή. Τι σημαίνει αυτό το τελευταίο;

Ξεκίνησε με βίντεο στο Youtube, κάνοντας επίδειξη της τρομερής του εκρηκτικότητας αξιοποιώντας την καλή δουλειά που έχει κάνει στον πυρήνα. Αυτό του επιτρέπει να σταθεροποιεί εξαιρετικά το κέντρο του σώματος και να “στερεώνει” τις εκρηκτικές εκτινάξεις των χεριών κυρίως. Στα αρχικά τουλάχιστον βίντεο έκανε επίδειξη της κίνησής του σε στατικό αντίπαλο που δεν προέβαλε αντίσταση.

Όσον αφορά τις 15 ή περισσότερες πολεμικές τέχνες που έχει μελετήσει, απλά είναι κάτι που δεν γίνεται. Όταν κάποιος από τους κλασικούς Grand Masters ξοδεύει όλη του τη ζωή για να μάθει μία τεχνοτροπία και μετά από 60 χρόνια εξάσκησης δηλώνει ότι δεν είναι ακόμη καλός, τότε πόσο αξιόπιστο είναι κάποιος να ισχυρίζεται ότι πριν τα 30 του πρόλαβε και μελέτησε 15 στυλ; 

Όμως είναι πραγματικά καλός στην προώθηση της δουλειάς του, αξιοποιεί το διαδίκτυο υποδειγματικά και είναι πολύ καλός σε κάθε παρουσίαση της μεθόδου του.  

Πρόσφατα έπαιξε έναν αγώνα επαγγελματικής πυγμαχίας με αντίπαλο τον Άγγλο Bradley Scott. Πυγμαχίας και όχι ΜΜΑ ή Kickboxing όπως θα περιμέναμε, αξιοποιώντας την γνώση του σε τεχνικής και του κάτω μέρους του σώματος που αποκόμισε από τα στυλ που μελέτησε. Ο Scott είναι συνταξιούχος μαχητής του ΜΜΑ (σταμάτησε να αγωνίζεται το 2018), έχει ύψος 1,85m και βάρος 84 κιλά. Το ρεκόρ του ήταν 17 αγώνες, 11 νίκες, οι 5 με νοκάουτ, 6 ήττες, η 1 με νοκάουτ. Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι ο Scott ήταν περισσότερα από 20 κιλά βαρύτερος. 

Ο αγώνας ήταν 6 γύρων και τον κέρδισε ο Scott, αν και πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ο DK Yoo στάθηκε αξιοπρεπώς. Ο αγώνας σαν πυγμαχία δεν είχε τίποτα το ιδιαίτερο, δεν έγιναν δυνατές φάσεις και μας έδειξε άλλη μια φορά ότι είναι άλλο η εκρηκτικότητα από θέση ακινησίας και άλλο το “πυρ και κίνηση”. 

Δείτε τον αγώνα και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα:

Ο DK Yoo είναι το πρότυπο της σημερινής εποχής. Καλός τεχνίτης, χωρίς να έχει αποδείξει τις ικανότητές του σε αγώνες, προσέχοντας να μην τσαλακώσει την εικόνα του, με άψογη ιντερνετική παρουσία, πολύ καλή ιστοσελίδα, υποδειγματική προώθηση του brand και ιδιαίτερα οργανωτικός αφού κατόρθωσε μόνος του να στήσει σχεδόν μια παγκόσμια ομοσπονδία, με τάσεις περεταίρω ανάπτυξης.

 

Η ιστοσελίδα του είναι πλήρης.

Lethwei γυναικών: ίσως πιο σκληρό από των ανδρών

Το Lethwei, το μαχητικό στυλ από την Βιρμανία, είναι ίσως η πιο σκληρή μορφή των αθλημάτων επαφής που χρησιμοποιούν αποκλειστικά χτυπήματα. 

Τα κύρια χαρακτηριστικά του είναι ότι οι μαχητές του δεν φορούν γάντια, ότι επιτρέπονται οι κεφαλιές και ότι η νίκη δίδεται μόνο με νοκάουτ ή εγκατάλειψη. 

Ο “βασιλιάς” του Lethwei είναι ο Καναδός Dave Leduc. 

Όμως ξέρατε ότι αγωνίζονται και γυναίκες; Με τους ίδιους κανόνες; Όχι δεν είναι μόνο από την Ασία.

Για δείτε:

Εδώ η 39χρονη Ιταλίδα Miriam Sabot (48 Muay Thai και K1 fights, 30 νίκες, 6 Knock Outs και με 14 χρόνια αγωνιστική εμπειρία σε Muay Thai, Δυτική πυγμαχία και K1) “ισοπεδώνει” την 18χρονη Ταιλανδέζα  αντίπαλό της.

Δείτε εδώ τι γίνεται:

Muay Lao: θα αγωνιζόσασταν για 0,50 ευρώ;

 Εκτός από το πολύ δημοφιλές Ταιλανδέζικο MuayThai, υπάρχουν και σε άλλες χώρες της Ασίας παρόμοια στυλ. Είδαμε σε προηγούμενη ανάρτηση το Lethwei από την Myanmar και τον "Βασιλιά" του David Leduc.

 

Στο Λάος υπάρχει το Muay Lao. Είναι ουσιαστικά το ίδιο με το Ταιλανδέζικο Muay Thai, με μικρές διαφορές στην τεχνική και τις μεθόδους προπόνησης.

Το Muay Lao προέρχεται από την εποχή της Αυτοκρατορίας Angkor. Τα στοιχεία δείχνουν ότι ένα στυλ  παρόμοιο με το σημερινό Kickboxing καλλιεργούνταν από τους Khmers  στην εποχή Angkor. Δεδομένου ότι το βασίλειο του Angkor εκείνη την εποχή κυριαρχούσε στα περισσότερα μέρη της Ινδοκίνας, είναι πολύ πιθανό ότι το Muay ξεκίνησε από τους παλιούς Khmers.

Όμως οι ρίζες του, όπως και οι ρίζες του Ταιλανδέζικο Muay Thai, σύμφωνα με τους Λαοτινούς, βρίσκονται στην Καμπότζη.

 

Η λέξη “Muay” προέρχεται από τον σανσκριτικό όρο “Mavya” που σημαίνει “Boxing”.

 

Κατά την αποικιακή περίοδο, οι Γάλλοι θεωρούσαν το Muay Thai βάναυσο και απολίτιστο και για να μειώσουν τις φθορές των μαχητών εισήγαγαν το χρονικό όριο των γύρων, το ρινγκ και τα γάντια, όλα επηρεασμένα από την Δυτική πυγμαχία. 

Εδώ μερικές ωραίες τεχνικές του Muay Lao: 

Σήμερα το Muay Lao ασκείται κυρίως μέσα και γύρω από την πρωτεύουσα Vientiane. Ο εκπαιδευτής των νεαρών αθλητών είναι συνήθως ο μεγαλύτερος αδελφός, ο θείος ή κάποιος φίλος της οικογένειας. Οι αγώνες γίνονται συνήθως στις διακοπές, σε φεστιβάλ που οργανώνονται στην ύπαιθρο σε αυτοσχέδια ρινγκ. Οι αμοιβές των νεαρών αυτών μαχητών είναι συνήθως 5000 ή 6000 Kip (τοπικό νόμισμα), που αντιστοιχεί σε 0,5 – 0,6 ευρώ. Ναι σωστά διαβάσατε! Υπάρχουν όμως στοιχήματα από τα οποία η οικογένεια μπορεί να κερδίσει κάποια χρήματα.  

 

Η ελπίδα τους είναι να μπορέσουν να πάρουν μέρος στις μεγάλες μάχες την Vientiane. Στην Vientiane οι αγώνες γίνονται δύο φορές τον μήνα. Οι αμοιβές εκεί των επαγγελματιών μαχητών είναι γύρω στα 50000 kip, δηλαδή 5 ευρώ.

 

Πολλοί από τους μαχητές είναι πολύ νέοι. Συνήθως παίζουν σε κατηγορίες βάρους 35, 40 και 52 κιλών. Σπάνια θα δεις μαχητές πάνω από 30 χρονών.

Εδώ μερικές τεχνικές εδάφους:

Όμως τα τελευταία χρόνια κάτι φαίνεται να αλλάζει. Κάποιοι χορηγοί φαίνονται να ενδιαφέρονται για το άθλημα, με πρώτη και καλύτερη την Ταιλανδέζικη Singha Beer με την Beer Lao να ακολουθεί. Τα χρηματικά έπαθλα σιγά – σιγά αυξάνονται και η τοπική τηλεόραση μεταδίδει απ’ ευθείας τους σημαντικότερους αγώνες. Ήδη οργανώνονται αγώνες που συμμετέχουν μαχητές από το Λάος και την Ταϊλάνδη.

Όλο και περισσότερα επαγγελματικά γυμναστήρια για ξένους εμφανίζονται, όλο και πιο συχνά αθλητές του Λάος δοκιμάζουν την τύχη τους στα ρινγκ της Ταϊλάνδης ενθαρρύνοντας  και τους υπόλοιπους να περάσουν τον ποταμό Μεκόνγκ και να κυνηγήσουν το όνειρό τους.

Αλλά και η οικονομία της χώρας βελτιώνεται σημαντικά. Ένας τρόπος να δεί κανείς την βελτίωση αυτή είναι ο αριθμός των ακριβών SUVπου κυκλοφορούν στην Vientiane!

Βέβαια στην Ταϊλάνδη το Muay Thai είναι ασύγκριτα πιο αναπτυγμένο και ισχυρό.  Αλλά η Ταϊλάνδη είναι περίπου 68 εκατομμύρια άνθρωποι ενώ στο Λάος λιγότεροι από 7.

Όμως θα πρέπει να δούμε το Λάος και το Muay Lao και από μια άλλη πλευρά. Είναι πολύ καλό και προσιτό για προπόνηση με κόστος περίπου στο 1/3 της Ταϊλάνδης.

 

Μπορεί κάποιος να προπονηθεί σε γυμναστήριο βαρών με 0,50 ευρώ/ημέρα. Η διαμονή σε κοιτώνα κοστίζει 3 δολάρια/ημέρα ενώ σε ένα ξενοδοχείο περίπου 12 δολάρια την ημέρα. Στην περίπτωση αυτή μπορείτε να έχετε ξεχωριστό δωμάτιο, καλωδιακή τηλεόραση, wifi, ζεστό νερό, κλιματισμό και ιδιωτικό μπάνιο. Όσο για το φαγητό θα μπορείτε να επιλέξετε μεταξύ Λαοτινής, Γαλλικής, Ταιλανδέζικης, Κινέζικης, Ινδικής ή δυτικής κουζίνας με κόστος 2,5 δολάρια ανά γεύμα.

Η προσωπική προπόνηση θα σας στοιχίσει περίπου 6 δολάρια ανά προπόνηση.

Το Muay Lao είναι το ίδιο με το Ταιλανδέζικο, άρα η προπόνηση στο Λάος θεωρητικά μπορεί να έχει τα ίδια οφέλη με την Ταϊλάνδη με προκλητικά λιγότερο κόστος. Αυτό αν σας ενδιαφέρει η "τουριστική" πλευρά του στυλ. Αν κάποιος θέλει να διακριθεί σε αγώνες τότε η Ταϊλάνδη μονόδρομος.

 

Το Muay Lao όμως πιστεύουμε ότι θα ανέβει, αυτό όχι γιατί ανεβαίνει το βιοτικό επίπεδο της χώρας αλλά γιατί ο μεγαλύτερος χορηγός του στυλ είναι η Ταιλανδέζικη Singha Beer. Αυτό τι δείχνει; Ότι οι μαιτρ του είδους Ταϊλανδοί, επενδύουν για να βρουν ανερχόμενους μαχητές, σε γειτονική χώρα, από το ίδιο ουσιαστικά στυλ με ελάχιστο κόστος. Κάποιοι από αυτούς θα επιλεγούν, θα εκπαιδευτούν επαγγελματικά, θα διακριθούν και κάποια στιγμή θα περάσουν ξανά τον ποταμό Μεκόνγκ με αντίθετη κατεύθυνση επιστρέφοντας στην χώρα τους, θα φτιάξουν γυμναστήρια, ομάδες, νέους μαχητές. 

Με τον τρόπο αυτό, σε λίγα χρόνια το Muay Lao θα ανέβει κατηγορία και ίσως κάποια στιγμή θα καθόμαστε μπροστά στην τηλεόραση για να δούμε τους πρώτους Λαοτινούς μαχητές να αγωνίζονται.